عشق و محبت شاعری

پامپور دی اک سادہ جہی لڑکی 'زون' جس نے اپنے حسن تے نغمگی نال

کشمیر دے بادشاہ یوسف شاہ چک دا دل جتیا تے ملکہ بنی!

لول شاعری کشمیری روح دا سچا آئینہ ہے

جتھے غم، فراق تے محبت دی راگنیاں گونجدیاں نیں!

کشمیر دے برفیلے پہاڑاں وچ بھٹکدی رہی اوہ درویش ملکہ

پر اوہدے ہونٹاں تے سدا محبت تے وفا دے ترانے رہے!

دریاۓ جہلم دے کنارے جدوں وی شام ڈھلدی ہے

تے حبہؔ دے گیت پانی دی لہراں نال سر ملاندے نیں!

عشقِ مجازی توں نکل کے جب دل رب دے حضور پہنچیا

تے سارے دنیاوی غم موتی بن کے چمک اٹھے!

پانتھ چوک (سرینگر) دی دھرتی تے بکھری ہے عقیدت دی خوشبو

جتھے حبہؔ خاتون دی تربت تے حاضری دیندے نیں اہلِ دل سدا!

پامپور کے زعفرانی کھیتوں میں اترتی ہے تری خوشبو

جہاں بادِ صبا گاتی ہے الفت کے نغمے سدا!

یوسف شاہ دی جدائی وچ رو رو کے راتاں کٹیاں

پر عشق دا شعلہ دل وچ سدا بھڑکدا رہا!

لول شاعری نام ہے دل دے والہانہ جذبے دا

جتھے حسن تے عشق دا ملاپ سچی پاکیزگی نال ہوندا ہے!

درویشی مئے تاج انت، بے نیازی مئے تخت انت

کہ جہان ءِ لالچ مئے ایمان ءَ لرزینت نہ کنت

مے چھئے چانے روشے، پئے پئے چھس وندان

والو میانے پوشے مدنو، والو میانے پوشے!

والو میانے پوشے مدنو، لوول مے چھوئے چانے سنگ

کہ گلاباں کے باغوں میں مہک اٹھی ہے تری یاد سدا!