عشق و محبت شاعری

آنکھوں کے پار چاند ہے اور دل میں تیری یاد

کس نے کہی تھی تجھ سے یہ ویرانیوں کی بات!

پانتھ چوک (سرینگر) دی دھرتی تے بکھری ہے عقیدت دی خوشبو

جتھے حبہؔ خاتون دی تربت تے حاضری دیندے نیں اہلِ دل سدا

لول شاعری نام ہے دل دے والہانہ جذبے دا

جتھے حسن تے عشق دا ملاپ سچی پاکیزگی نال ہوندا ہے

دریاۓ جہلم دے کنارے جدوں وی شام ڈھلدی ہے

تے حبہؔ دے گیت پانی دی لہراں نال سر ملاندے نیں

عشقِ مجازی توں نکل کے جب دل رب دے حضور پہنچیا

تے سارے دنیاوی غم موتی بن کے چمک اٹھے

مے چھئے چانے روشے، پئے پئے چھس وندان

والو میانے پوشے مدنو، والو میانے پوشے

والو میانے پوشے مدنو، لوول مے چھوئے چانے سنگ

کہ گلاباں کے باغوں میں مہک اٹھی ہے تری یاد سدا

پامپور کے زعفرانی کھیتوں میں اترتی ہے تری خوشبو

جہاں بادِ صبا گاتی ہے الفت کے نغمے سدا

یوسف شاہ دی جدائی وچ رو رو کے راتاں کٹیاں

پر عشق دا شعلہ دل وچ سدا بھڑکدا رہا

چندن ہار دے پنڈ وچ جنمی سی اوہ شاعرہ بے مثال

جس دی آواز وچ قدرت نے جادو بھر دتا سی سدا!

حبہؔ خاتون نے قرونِ وسطیٰ وچ عورت دی آواز نوں وقار بخشا

تے ثابت کیتا کہ عورت صرف کھلونا نہیں، تخلیق دا شاہکار ہے!

بلبلِ کشمیر حبہؔ خاتون دا کلام سدا گونجے گا وادی وچ

چاہے زمانے دی ہر اک ریت بدل جائے سدا!