شاعری ہب / نظم / مقام حکیم آلمانی نیچہ

مقام حکیم آلمانی نیچہ

The Station Of The German Philosopher Nitezshe

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

ہر کجا استیزہ ی بود و نبود

کس نداند سر این چرخ کبود

ہر کجا مرگ آورد پیغام زیست

ایخوش آنمردی کہ داند مرگ چیست

ہر کجا مانند باد ارزان حیات

بی ثبات و با تمنای ثبات

چشم من صد عالم شش روزہ دید

تا حد این کائنات آمد پدید

ہر جھان را ماہ و پروینی دگر

زندگی را رسم و آئینی دگر

وقت ہر عالم روان مانند زو

دیر یاز اینجا و آنجا تند رو

سال ما اینجا مہی آنجا دمی

بیش این عالم بہ آن عالم کمی

عقل ما اندر جھانی ذوفنون

در جہان دیگری خوار و زبون

بر ثغور این جہان چون و چند

بود مردی با صدای دردمند

دیدۂ او از عقابان تیز تر

طلعت او شاہد سوز جگر

دمبدم سوز درون او فزود

بر لبش بیتی کہ صد بارش سرود

’’نہ جبریلی نہ فردوسی نہ حوری نی خداوندے

کف خاکی کہ میسوزد ز جان آرزومندے‘‘

من بہ رومی گفتم این دیوانہ کیست

گفت’’ این فرزانۂ المانوی ست

در میان این دو عالم جای اوست

نغمۂ دیرینہ اندر نای اوست

باز این حلاج بی دار و رسن

نوع دیگر گفتہ آن حرف کہن

حرف او بی باک و افکارش عظیم

غربیان از تیغ گفتارش دو نیم

ہمنشین بر جذبہ او پے نبرد

بندۂ مجذوب را مجنون شمرد

عاقلان از عشق و مستی بی نصیب

نبض او دادند در دست طبیب

با پزشکان چیست غیر از ریو و رنگ

وای مجذوبی کہ زاد اندر فرنگ

ابن سینا بر بیاضی دل نہد

رگ زند یا حب خواب آور دہد

بود حلاجی بہ شہر خود غریب

جان ز ملا برد و کشت او را طبیب

مرد رہ دانی نبود اندر فرنگ

پس فزون شد نغمہ اش از تار چنگ

راہرو را کس نشان از رہ نداد

صد خلل در واردات او فتاد

نقد بود و کس عیار او را نکرد

کاردانے مرد کار او را نکرد

عاشقی در آہ خود گم گشتہ ئی

سالکی در راہ خود گم گشتہ ئی

مستی او ھر زجاجی را شکست

از خدا ببرید و ھم از خود گسست

خواست تا بیند بہ چشم ظاہری

اختلاط قاہری با دلبری

خواست تا از آب و گل آید برون

خوشہ ئی کز کشت دل آید برون

آنچہ او جوید مقام کبریاست

این مقام از عقل و حکمت ماوراست

زندگی شرح اشارات خودی است

لا و الا از مقامات خودی است

او بہ لا درماند و تا الا نرفت

از مقام عبدہ بیگانہ رفت

با تجلی ہمکنار و بی خبر

دور تر چون میوہ از بیخ شجر

چشم او جز رؤیت آدم نخواست

نعرہ بیباکانہ زد ’’آدم کجاست‘‘

ورنہ او از خاکیان بیزار بود

مثل موسی طالب دیدار بود

کاش بودی در زمان احمدی

تا رسیدی بر سرور سرمدی

عقل او با خویشتن در گفتگوست

تو رہ خود رو کہ راہ خود نکوست

پیش نہ گامی کہ آمد آن مقام

کاندرو بی حرف می روید کلام

Har kja astizh i bod-o-nbod

Kis ndand sar ain Charkh kbod

Har kja marg aaord Paigham Zeest

Aikhosh aanmrdi ke dand marg chist

Har kja mannd bad arzan Hayaat

Bi sbat-o-ba tmnai sbat

Chashm man sad Aalam shsh roza did

Ta hd ain Kainaat Aamad padid

Har jhan ra Maah-o-proini dgr

Zindagi ra rasm-o-aaini dgr

Waqt Har Aalam Rawaan mannd zo

Dir iaz ainja-o-aanja Tund ro

Saal ma ainja mhi aanja dmi

Besh ain Aalam bah Aan Aalam kami

Aql ma andar jhani zofnon

Dar Jahan digri khoar-o-zbon

Br sghor ain Jahan Choon-o-Chand

Bod mrdi ba sdai drdmnd

Didh o az aqaban tez tr

Talat o shahid soz jigar

Dmbdm soz dron o fzod

Br lbsh biti ke sad Barish srod

Na jbrili na frdosi na hori ni khdaonde

Kf khaki ke misozd z jaan aarzomnde

Man bah rumi gftm ain Deewana kist

Gft ain frzanh almanoi st

Dar mian ain do Aalam jai aost

Nghmh dirinh andar nai aost

Baz ain hlaj bi Daar-o-rasan

Noa Digar gfth Aan harf khn

Harf o bi bak-o-afkarsh Azeem

Ghrbian az teġ gftarsh do niyam

Hmnshin br jazba o Pay nbrd

Bndh mjzob ra majnun shmrd

Aaqlan az Ishq-o-Masti bi nasib

Nabz o dadnd Dar dast tabib

Ba pzshkan chist Ghair az rio-o-rang

Oai mjzobi ke zad andar frng

Ibn seena br biazi Dil nhd

Rag znd ya hab Khwab aaor dhd

Bod hlaji bah Shehar Khud ghareeb

Jaan z mila brd-o-ksht o ra tabib

Mard rh Dani nbod andar frng

Ps fzon shd naghma ash az Taar chng

Rahro ra Kis nishan az rh ndad

Sad khalal Dar oardat o ftad

Nqd bod-o-Kis ayar o ra nkrd

Kardane mard Kaar o ra nkrd

Aashqi Dar Aah Khud gum gshth i

Salki Dar Raah Khud gum gshth i

Masti o hr zjaji ra shikast

Az Khuda bbrid-o-hm az Khud gsst

Khoast ta bind bah Chashm zahri

Ikhtilat qahri ba dlbri

Khoast ta az ab-o-Gul aaid bron

Khoshh i kz ksht Dil aaid bron

Aanchh o joid mqam kbriast

Ain mqam az aql-o-Hikmat maorast

Zindagi shrh isharat khodi ast

La-o-ala az mqamat khodi ast

O bah La drmand-o-ta ala nrft

Az mqam abdh begana rft

Ba tjli hmknar-o-bi khabar

Door tr Choon meva az bekh shajar

Chashm o jz roit Aadam nkhoast

Narah bibakanh zd Aadam kjast

Warna o az khakian bezaar bod

Misal Musa talb Deedar bod

Kash bodi Dar zman ahmdi

Ta rsidi br suroor srmdi

Aql o ba khoishtn Dar gftgost

To rh Khud ro ke Raah Khud nkost

Pesh na gami ke Aamad Aan mqam

Kandro bi harf mi roid kalam

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے