شاعری ہب / نظم / نمودار میشود روح ناصر خسرو علوی و غزلی مستانہ سرائیدہ غائب میشود

نمودار میشود روح ناصر خسرو علوی و غزلی مستانہ سرائیدہ غائب میشود

The Spirit Of Nasir-I Khusrau Alavi Appears Sings An Impassioned Ghazal And Vanishes

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

دست را چون مرکب تیغ و قلم کردی مدار

ہیچ غم گر مرکب تن لنگ باشد یا عرن

از سر شمشیر و از نوک قلم زاید ھنر

ای برادر ، ہمچو نور از نار و نار از نارون

بی ہنر دان نزد بی دین ھم قلم ہم تیغ را

چون نباشد دین نباشد کلک و آہن را ثمن

دین گرامی شد بدانا و بنادان خوار گشت

پیش نادان دین چو پیش گاو باشد یاسمن

ہمچو کرپاسی کہ از یک نیمہ زو الیاس را

کرتہ آید ، زو دگر نیمہ یہودی را کفن‘‘

ابدالی

آن جوان کو سلطنت ہا آفرید

باز در کوہ و قفار خود رمید

آتشی در کوہسارش بر فروخت

خوش عیار آمد برون یا پاک سوخت

زندہ رود

امتان اندر اخوت گرم خیز

او برادر با برادر ، در ستیز

از حیات او حیات خاور است

طفلک دہ سالہ اش لشکر گر است

بی خبر خود را ز خود پرداختہ

ممکنات خویش را نشناختہ

ہست دارای دل و غافل ز دل

تن ز تن اندر فراق و دل ز دل

مرد رہرو را بہ منزل راہ نیست

از مقاصد جان او آگاہ نیست

خوش سرود آن شاعر افغان شناس

آنکہ بیند باز گوید بے ہراس

آن حکیم ملت افغانیان

آن طبیب علت افغانیان

راز قومی دید و بیباکانہ گفت

حرف حق با شوخی رندانہ گفت

اشتری یابد اگر افغان حر

با یراق و ساز و با انبار در

ہمت دونش از آن انبار در

می شود خوشنود با زنگ شتر

ابدالی

در نہاد ما تب و تاب از دل است

خاک را بیداری و خواب از دل است

تن ز مرگ دل دگرگون می شود

در مساماتش عرق خون میشود

از فساد دل بدن ہیچ است ہیچ

دیدہ بر دل بند و جز بر دل مپیچ

آسیا یک پیکر آب و گل است

ملت افغان در آن پیکر دل است

از فساد او فساد آسیا

در گشاد او گشاد آسیا

تا دل آزاد است آزاد است تن

ورنہ کاہی در رہ باد است تن

ہمچو تن پابند آئین است دل

مردہ از کین زندہ از دین است دل

قوت دین از مقام وحدت است

وحدت ار مشہود گردد ملت است

شرق را از خود برد تقلید غرب

باید این اقوام را تنقید غرب

قوت مغرب نہ از چنگ و رباب

نی ز رقص دختران بی حجاب

نی ز سحر ساحران لالہ روست

نی ز عریان ساق و نی از قطع موست

محکمی او را نہ از لادینی است

نی فروغش از خط لاتینی است

قوت افرنگ از علم و فن است

از ہمین آتش چراغش روشن است

حکمت از قطع و برید جامہ نیست

علم و فن را ای جوان شوخ و شنگ

مغز میباید نہ ملبوس فرنگ

اندرین رہ جز نگہ مطلوب نیست

این کلہ یا آن کلہ مطلوب نیست

فکر چالاکی اگر داری بس است

طبع دراکی اگر داری بس است

گرکسی شبہا خورد دود چراغ

گیرد از علم و فن و حکمت سراغ

ملک معنی کس حد او را نبست

بی جھاد پیہمی ناید بدست

ترک از خود رفتہ و مست فرنگ

زہر نوشین خوردہ از دست فرنگ

زانکہ تریاق عراق از دست داد

من چہ گویم جز خدایش یار باد

بندۂ افرنگ از ذوق نمود

می برد از غربیان رقص و سرود

نقد جان خویش در بازد بہ لہو

علم دشوار است می سازد بہ لہو

از تن آسانی بگیرد سہل را

فطرت او در پذیرد سہل را

سہل را جستن درین دیر کہن

این دلیل آنکہ جان رفت از بدن

زندہ رود

می شناسی چیست تہذیب فرنگ

در جھان او دو صد فردوس رنگ

جلوہ ہایش خانمانہا سوختہ

شاخ و برگ و آشیانہا سوختہ

ظاہرش تابندہ و گیرندہ ایست

دل ضعیف است و نگہ را بندہ ایست

چشم بیند دل بلغزد اندرون

پیش این بتخانہ افتد سرنگون

کس نداند شرق را تقدیر چیست

دل بہ ظاہر بستہ را تدبیر چیست

ابدالی

آنچہ بر تقدیر مشرق قادر است

حزم و حزم پھلوی و نادر است

پہلوی آن وارث تخت قباد

ناخن او عقدۂ ایران گشاد

نادر آن سرمایۂ درانیان

آن نظام ملت افغانیان

از غم دین و وطن زار و زبون

لشکرش از کوہسار آمد برون

ہم سپاہی ہم سپہ گر ہم امیر

با عدو فولاد و با یاران حریر

من فدای آنکہ خود را دیدہ است

عصر حاضر را نکو سنجیدہ است

غربیان را شیوہ ہای ساحری است

تکیہ جز بر خویش کردن کافری است

سلطان شہید

باز گو از ہند و از ہندوستان

آنکہ با کاہش نیرزد بوستان

آنکہ اندر مسجدش ہنگامہ مرد

آنکہ اندر دیر او آتش فسرد

آنکہ دل از بہر او خون کردہ ایم

آنکہ یادش را بجان پروردہ ایم

از غم ما کن غم او را قیاس

آہ از آن معشوق عاشق ناشناس

زندہ رود

ہندیان منکر ز قانون فرنگ

در نگیرد سحر و افسون فرنگ

روح را بار گران آئین غیر

گرچہ آید ز آسمان آئین غیر

سلطان شہید

چون بروید آدم از مشت گلی

با دلی ، با آرزوے در دلی

لذت عصیان چشیدن کار اوست

غیر خود چیزی ندیدن کار اوست

زانکہ بی عصیان خودی ناید بدست

تا خودی ناید بدست ، آید شکست

زائر شھر و دیارم بودہ ئی

چشم خود را بر مزارم سودہ ئی

ای شناسای حدود کائنات

در دکن دیدے ز آثار حیات

زندہ رود

تخم اشکی ریختم اندر دکن

لالہ ہا روید ز خاک آن چمن

رود کاویری مدام اندر سفر

دیدہ ام در جان او شوری دگر

سلطان شہید

ای ترا دادند حرف دل فروز

از تپ اشک تو می سوزم ہنوز

کاو کاو ناخن مردان راز

جوی خون بگشاد از رگہای ساز

آن نوا کز جان تو آید برون

میدہد ہر سینہ را سوز درون

بودہ ام در حضرت مولای کل

آنکہ بے او طی نمی گردد سبل

گرچہ آنجا جرأت گفتار نیست

روح را کاری بجز دیدار نیست

سوختم از گرمی اشعار تو

بر زبانم رفت از افکار تو

گفت این بیتی کہ بر خواندی ز کیست

اندرو ہنگامہ ہای زندگی است

با ہمان سوزی کہ در سازد بجان

یکدو حرف از ما بہ کاویری رسان

در جھان تو زندہ رود او زندہ رود

خوشترک آید سرود اندر سرود

Dast ra Choon mrkb teġ-o-Qalam krdi mdar

Hich Gham Gir mrkb tan liṅg bashad ya arn

Az sar shamsher-o-az nok Qalam zaid hnr

Ai bradr hmcho Noor az nar-o-nar az naron

Bi hnr dam Nazd bi din hm Qalam Hum teġ ra

Choon nbashd din nbashd klk-o-aahn ra smn

Din grami shd bdana-o-bnadan khoar gasht

Pesh nadaan din cho Pesh gao bashad iasmn

Hmcho krpasi ke az yak nimh zo ilyas ra

Krth aaid zo dgr nimh yahudi ra kfn

Abdali

Aan jawaan ko saltanat ha aafrid

Baz Dar koh-o-qfar Khud rmid

Aatshi Dar kohsarsh br Farokht

Khush ayar Aamad bron ya pak sokht

Zinda rud

Amtan andar akhuwat garam khiz

O bradr ba bradr Dar stiz

Az Hayaat o Hayaat khaor ast

Tflk dah salh ash lashkar Gir ast

Bi khabar Khud ra z Khud prdakhth

Mmknat khoish ra nshnakhth

Hst darai Dil-o-ghafl z Dil

Tan z tan andar Firaaq-o-Dil z Dil

Mard rhro ra bah Manzil Raah nist

Az Maqasid jaan o agah nist

Khush srod Aan shair afġan Shanas

Aankh bind baz goid be hras

Aan hakeem mlt afghanian

Aan tabib alt afghanian

Raaz qaumi did-o-bibakanh gft

Harf Haq ba shokhi rndanh gft

Ashtri iabd Agar afġan hr

Ba iraq-o-Saaz-o-ba ambar Dar

Himmat donsh az Aan ambar Dar

Mi shod khoshnod ba zaṅg shutar

Abdali

Dar nihad ma tab-o-tab az Dil ast

Khaak ra bidari-o-Khwab az Dil ast

Tan z marg Dil dgrgon mi shod

Dar msamatsh arq khoon mishod

Az fasad Dil badan hich ast hich

Didh br Dil Band-o-jz br Dil mpich

Aasia yak Paikar ab-o-Gul ast

Mlt afġan Dar Aan Paikar Dil ast

Az fasad o fasad aasia

Dar Gushad o Gushad aasia

Ta Dil azaad ast azaad ast tan

Warna kahi Dar rh bad ast tan

Hmcho tan paband aaein ast Dil

Murda az kin zinda az din ast Dil

Quwat din az mqam ohdt ast

Ohdt ar mshhod grdd mlt ast

Shrq ra az Khud brd taqlid ghrb

Baid ain aqvam ra tanqid ghrb

Quwat Maghrib na az chng-o-rbab

Ni z Raqs dkhtran bi hjab

Ni z Sahar sahran lala rost

Ni z arian saq-o-ni az qta most

Mhkmi o ra na az ladini ast

Ni froghsh az Khat latini ast

Quwat afrng az ilm-o-fun ast

Az hmin atash chraghsh Roshan ast

Hikmat az qta-o-brid jama nist

Ilm-o-fun ra ai jawaan shokh-o-shng

Mghz mibaid na malbus frng

Andrin rh jz ngh mtlob nist

Ain klh ya Aan klh mtlob nist

Fikr Chalaaki Agar dari bas ast

Tba draki Agar dari bas ast

Grksi shbha khord dod Charagh

Gird az ilm-o-fun-o-Hikmat sragh

Mulk mani Kis hd o ra nbst

Bi jhad pihmi naid bdst

Turk az Khud rafta-o-Mast frng

Zahr noshin khordh az dast frng

Zankh triaq iraq az dast dad

Man chh goim jz khdaish Yaar bad

Bndh afrng az zavq nmod

Mi brd az ghrbian Raqs-o-srod

Nqd jaan khoish Dar bazd bah lahu

Ilm dshoar ast mi sazd bah lahu

Az tan asani bgird sahl ra

Fitrat o Dar pzird sahl ra

Sahl ra jstn drin dir khn

Ain dlil aankh jaan rft az badan

Zinda rud

Mi shnasi chist tahzib frng

Dar jhan o do sad firdaus rang

Jalwa haish khanmanha sokhth

Shaakh-o-brg-o-aashianha sokhth

Zahrsh tabanda-o-girndh aist

Dil zaif ast-o-ngh ra Banda aist

Chashm bind Dil blghzd andrun

Pesh ain btkhanh aftd srngon

Kis ndand shrq ra taqdir chist

Dil bah Zahir basta ra tdbir chist

Abdali

Aanchh br taqdir Mashriq qadr ast

Hzm-o-hzm phloi-o-nadir ast

Pahlavi Aan varis takht qbad

Naakhun o aqdh airan Gushad

Nadir Aan srmaih dranian

Aan Nizam mlt afghanian

Az Gham din-o-vatan Zar-o-zbon

Lshkrsh az kohsar Aamad bron

Hum sipahi Hum sph Gir Hum ameer

Ba Adoo fulad-o-ba iaran hrir

Man fdai aankh Khud ra didh ast

Asr hazir ra nko sanjeeda ast

Ghrbian ra sheva hai sahri ast

Takiya jz br khoish Kardan kafri ast

Sultan Shaheed

Baz go az hind-o-az hindustan

Aankh ba kahsh nirzd bostan

Aankh andar msjdsh hngamh mard

Aankh andar dir o atash fsrd

Aankh Dil az bhr o khoon krdh aim

Aankh iadsh ra bjan prordh aim

Az Gham ma Kun Gham o ra qias

Aah az Aan maashooq Aashiq nashnas

Zinda rud

Hndian munkar z Qanoon frng

Dar ngird Sahar-o-afson frng

Rooh ra Baar gran aaein Ghair

Grchh aaid z Aasman aaein Ghair

Sultan Shaheed

Choon broid Aadam az msht gali

Ba Dili ba aarzoe Dar Dili

Lazzat isyan chshidn Kaar aost

Ghair Khud chizi ndidn Kaar aost

Zankh bi isyan khodi naid bdst

Ta khodi naid bdst aaid shikast

Zair shhr-o-diarm bodh i

Chashm Khud ra br mzarm sodh i

Ai shnasai hudud Kainaat

Dar dkn didey z Aasar Hayaat

Zinda rud

Tukhm ashki rikhtm andar dkn

Lala ha roid z Khaak Aan Chaman

Rud kaoiri mdam andar Safar

Didh am Dar jaan o shori dgr

Sultan Shaheed

Ai tra dadnd harf Dil froz

Az tap Ashk to mi sozm hnoz

Kao kao naakhun mardan raaz

Joi khoon bgshad az rghai Saaz

Aan noa kz jaan to aaid bron

Midhd Har sina ra soz dron

Bodh am Dar hazrat molai kal

Aankh be o ti nami grdd sbl

Grchh aanja jurrat guftar nist

Rooh ra kari bjz Deedar nist

Sokhtm az garmi Ash'aar to

Br zbanm rft az afkar to

Gft ain biti ke br khoandi z kist

Andro hngamh hai Zindagi ast

Ba hman sozi ke Dar sazd bjan

Ikdo harf az ma bah kaoiri rsan

Dar jhan to zinda rud o zinda rud

Khoshtrk aaid srod andar srod

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے