روح ہندوستان نالہ و فریاد می کند
The Soul Of India Cries Out And Cries Out
شمع جان افسرد در فانوس ہند
ہندیان بیگانہ از ناموس ہند
مردک نامحرم از اسرار خویش
زخمۂ خود کم زند بر تار خویش
بر زمان رفتہ می بندد نظر
از تش افسردہ میسوزد جگر
بند ہا بر دست و پای من ازوست
نالہ ہای نارسای من ازوست
خویشتن را از خودی پرداختہ
از رسوم کہنہ زندان ساختہ
آدمیت از وجودش دردمند
عصر نو از پاک و ناپاکش نژند
بگذر از فقری کہ عریانی دہد
ای خنک فقری کہ سلطانی دہد
الحذر از جبر و ہم از خوی صبر
صابر و مجبور را زہر است جبر
این بہ صبر پیہمی خوگر شود
آن بہ جبر پیہمی خوگر شود
ہر دو را ذوق ستم گردد فزون
ورد من ’’یالیت قومی یعلمون‘‘
کی شب ہندوستان آید بروز
مرد جعفر ، زندہ روح او ہنوز
تا ز قید یک بدن وا می رہد
آشیان اندر تن دیگر نہد
گاہ او را با کلیسا ساز باز
گاہ پیش دیریان اندر نیاز
دین او آئین او سوداگری است
عنتری اندر لباس حیدری است
تا جہان رنگ و بو گردد دگر
رسم او آئین او گردد دگر
پیش ازین چیزی دگر مسجود او
در زمان ما وطن معبود او
ظاھر او از غم دین دردمند
باطنش چون دیریان زنار بند
جعفر اندر ہر بدن ملت کش است
این مسلمانی کہن ملت کش است
خند خندان است و با کس یار نیست
مار اگر خندان شود جز مار نیست
از نفاقش وحدت قومی دونیم
ملت او از وجود او لیم
ملتی را ہر کجا غارتگری است
اصل او از صادقی یا جعفری است
الامان از روح جعفر الامان
الامان از جعفران این زمان
Shama jaan afsrd Dar fanoos hind
Hndian begana az namos hind
Mrdk namhrm az asrar khoish
Zkhmh Khud Kam znd br Taar khoish
Br zman rafta mi bndd Nazar
Az tsh afsurda misozd jigar
Band ha br dast-o-pai man azost
Naala hai narsai man azost
Khoishtn ra az khodi prdakhth
Az rsom khnh zindan sakhth
Aadmit az ojodsh drdmnd
Asr Nau az pak-o-napaksh nzhnd
Bgzr az fqri ke ariani dhd
Ai khnk fqri ke sltani dhd
Alhzr az jbr-o-Hum az khoi sabr
Sabir-o-majbur ra zahr ast jbr
Ain bah sabr pihmi khogr shod
Aan bah jbr pihmi khogr shod
Har do ra zavq Sitam grdd fzon
Ord man ialit qaumi ialmon
Ki Shab hindustan aaid broz
Mard jafr zinda Rooh o hnoz
Ta z Qaid yak badan Wa mi rhd
Aashian andar tan Digar nhd
Gah o ra ba klisa Saaz baz
Gah Pesh dirian andar niaz
Din o aaein o sodagri ast
Antri andar libas hidri ast
Ta Jahan rang-o-Boo grdd dgr
Rasm o aaein o grdd dgr
Pesh azin chizi dgr msjod o
Dar zman ma vatan Ma'bood o
Zahr o az Gham din drdmnd
Batnsh Choon dirian znar Band
Jafr andar Har badan mlt ksh ast
Ain mslmani khn mlt ksh ast
Khnd khndan ast-o-ba Kis Yaar nist
Maar Agar khndan shod jz Maar nist
Az nfaqsh ohdt qaumi donim
Mlt o az vajud o lim
Milti ra Har kja ghartgri ast
Asal o az sadqi ya jafri ast
Alaman az Rooh jafr alaman
Alaman az jafran ain zman
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
