نوای سروش
The Song Of Sarosh
ترسم کہ تو میرانی زورق بہ سراب اندر
زادی بہ حجاب اندر میری بہ حجاب اندر
چون سرمہ رازی را از دیدہ فروشستم
تقدیر امم دیدم پنھان بکتاب اندر
بر کشت و خیابان پیچ بر کوہ و بیابان پیچ
برقی کہ بخود پیچد میرد بہ سحاب اندر
با مغربیان بودم پر جستم و کم دیدم
مردی کہ مقاماتش ناید بحساب اندر
بی درد جہانگیری آن قرب میسر نیست
گلشن بگریبان کش ای بو بگلاب اندر
ای زاہد ظاہر بین گیرم کہ خودی فانی است
لیکن تو نمی بینی طوفان بہ حباب اندر
این صوت دلاویزی از زخمۂ مطرب نیست
مہجور جنان حوری نالد بہ رباب اندر
Trsm ke to mirani zorq bah sarab andar
Zadi bah hjab andar Meri bah hjab andar
Choon surma razi ra az didh froshstm
Taqdir amm didm pnhan bktab andar
Br ksht-o-khiyaban Pech br koh-o-bayaban Pech
Barqi ke bkhod pichd mird bah shab andar
Ba mghrbian bodm par jstm-o-Kam didm
Mrdi ke mqamatsh naid bhsab andar
Bi Dard jhangiri Aan qrb misr nist
Gulshan bgriban ksh ai Boo bglab andar
Ai zahd Zahir bain girm ke khodi fani ast
Lekin to nami bini toofan bah hbab andar
Ain sot dlaoizi az zkhmh mtrb nist
Mahjoor jnan hori nald bah rbab andar
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
