شاعری ہب / نظم / در بیان اینکہ مقصد حیات مسلم ، اعلای کلمة اللہ است

در بیان اینکہ مقصد حیات مسلم ، اعلای کلمة اللہ است

Showing That The Purpose Of The Muslim’s Life

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

قلب را از صبغة اللہ رنگ دہ

عشق را ناموس و نام و ننگ دہ

طبع مسلم از محبت قاہر است

مسلم ار عاشق نباشد کافر است

تابع حق دیدنش نا دیدنش

خوردنش ، نوشیدنش ، خوابیدنش

در رضایش مرضی حق گم شود

’’این سخن کے باور مردم شود‘‘

خیمہ در میدان الا اللہ زدست

در جہان شاہد علی الناس آمدست

شاہد حالش نبی انس و جان

شاہدی صادق ترین شاہدان

قال را بگذار و باب حال زن

نور حق بر ظلمت اعمال زن

در قبای خسروی درویش زی

دیدہ بیدار و خدا اندیش زی

قرب حق از ہر عمل مقصود دار

تا ز تو گردد جلالش آشکار

صلح ، شر گردد چو مقصود است غیر

گر خدا باشد غرض جنگ است خیر

گر نگردد حق ز تیغ ما بلند

جنگ باشد قوم را ناارجمند

حضرت شیخ میانمیر ولی

ہر خفی از نور جان او جلی

بر طریق مصطفی محکم پئی

نغمہ ی عشق و محبت را نئی

تربتش ایمان خاک شہر ما

مشعل نور ہدایت بہر ما

بر در او جبہ فرسا آسمان

از مریدانش شہ ہندوستان

شاہ تخم حرص در دل کاشتی

قصد تسخیر ممالک داشتی

از ہوس آتش بجان افروختی

تیغ را ’’ھل من مزید‘‘ آموختی

در دکن ہنگامہ ہا بسیار بود

لشکرش در عرصہ ی پیکار بود

رفت پیش شیخ گردون پایہ ئی

تا بگیرد از دعا سرمایہ ئی

مسلم از دنیا سوی حق رم کند

از دعا تدبیر را محکم کند

شیخ از گفتار شہ خاموش ماند

بزم درویشان سراپا گوش ماند

تا مریدی سکہ سیمین بدست

لب گشود و مہر خاموشی شکست

گفت این نذر حقیر از من پذیر

ای ز حق آوارگان را دستگیر

غوطہ ہا زد در خوی محنت تنم

تا گرہ زد درہمی را دامنم

گفت شیخ این زر حق سلطان ماست

آنکہ در پیراہن شاہی گداست

حکمران مہر و ماہ و انجم است

شاہ ما مفلس ترین مردم است

دیدہ بر خوان اجانب دوخت است

آتش جوعش جہانی سوخت است

قحط و طاعون تابع شمشیر او

عالمی ویرانہ از تعمیر او

خلق در فریاد از ناداریش

از تہیدستی ضعیف آزاریش

سطوتش اھل جہان را دشمن است

نوع انسان کاروان ، او رہزن است

از خیال خود فریب و فکر خام

می کند تاراج را تسخیر نام

عسکر شاہی و افواج غنیم

ہر دو از شمشیر جوع او دو نیم

آتش جان گدا جوع گداست

جوع سلطان ملک و ملت را فناست

ہر کہ خنجر بہر غیر اللہ کشید

تیغ او در سینہ ی او آرمید

Qalb ra az sbgh Allah rang dah

Ishq ra namos-o-Naam-o-nng dah

Tba muslim az Mohabbat qahr ast

Muslim ar Aashiq nbashd kafir ast

Taba Haq didnsh Na didnsh

Khordnsh noshidnsh khoabidnsh

Dar rzaish marzi Haq gum shod

Ain skhn ke bavar Mardum shod

Khaima Dar maidan ala Allah zdst

Dar Jahan shahid Ali alnas aamdst

Shahid halsh Nabi ans-o-jaan

Shahdi sadiq trin shahdan

Qal ra bgzar-o-bab haal zan

Noor Haq br zlmt aamal zan

Dar qbai khsroi darvesh zi

Didh baidar-o-Khuda andish zi

Qrb Haq az Har Amal maqsud Daar

Ta z to grdd jlalsh aashkar

Slh sharr grdd cho maqsud ast Ghair

Gir Khuda bashad ġaraz Jang ast khair

Gir ngrdd Haq z teġ ma Buland

Jang bashad Qaum ra naarjmnd

Hazrat shekh mianmir Wali

Har khfi az Noor jaan o jli

Br triq Mustafa mhkm pi

Naghma i Ishq-o-Mohabbat ra nayi

Trbtsh imaan Khaak Shehar ma

Mashal Noor hidayat bhr ma

Br Dar o jbh frsa Aasman

Az mridansh shah hindustan

Shah tukhm hrs Dar Dil kashti

Qsd tskhir mamalik dashti

Az havas atash bjan afrokhti

Teġ ra hl man Mazeed aamokhti

Dar dkn hngamh ha bisyar bod

Lshkrsh Dar Arsah i Paikar bod

Rft Pesh shekh grdon Paya i

Ta bgird az Dua sarmaya i

Muslim az duniya soi Haq rm Kund

Az Dua tdbir ra mhkm Kund

Shekh az guftar shah Khamosh mand

Bzm Darveshan srapa gosh mand

Ta mridi sikka simin bdst

Lab gshod-o-mahr khamoshi shikast

Gft ain nzr haqir az man pazir

Ai z Haq aaoargan ra dstgir

Ġota ha zd Dar khoi mihnat tnm

Ta grah zd drhmi ra damnm

Gft shekh ain zr Haq Sultan mast

Aankh Dar Pairahan shahi gdast

Hkmran mahr-o-Maah-o-anjm ast

Shah ma mfls trin Mardum ast

Didh br Khan ajanb dokht ast

Atash joash jhani sokht ast

Qht-o-taaon taba shamsher o

Aalmi Weerana az Tameer o

Khalq Dar faryad az nadarish

Az thidsti zaif aazarish

Stotsh ahl Jahan ra Dushman ast

Noa insan karoan o rhzn ast

Az Khayal Khud fareb-o-fikr kham

Mi Kund taraj ra tskhir Naam

Askr shahi-o-afoaj ghnim

Har do az shamsher joa o do niyam

Atash jaan guda joa gdast

Joa Sultan Mulk-o-mlt ra fnast

Har ke khanjar bhr Ghair Allah kshid

Teġ o Dar sina i o aarmid

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے