در بیان اینکہ مقصد حیات مسلم ، اعلای کلمة اللہ است
Showing That The Purpose Of The Muslim’s Life
قلب را از صبغة اللہ رنگ دہ
عشق را ناموس و نام و ننگ دہ
طبع مسلم از محبت قاہر است
مسلم ار عاشق نباشد کافر است
تابع حق دیدنش نا دیدنش
خوردنش ، نوشیدنش ، خوابیدنش
در رضایش مرضی حق گم شود
’’این سخن کے باور مردم شود‘‘
خیمہ در میدان الا اللہ زدست
در جہان شاہد علی الناس آمدست
شاہد حالش نبی انس و جان
شاہدی صادق ترین شاہدان
قال را بگذار و باب حال زن
نور حق بر ظلمت اعمال زن
در قبای خسروی درویش زی
دیدہ بیدار و خدا اندیش زی
قرب حق از ہر عمل مقصود دار
تا ز تو گردد جلالش آشکار
صلح ، شر گردد چو مقصود است غیر
گر خدا باشد غرض جنگ است خیر
گر نگردد حق ز تیغ ما بلند
جنگ باشد قوم را ناارجمند
حضرت شیخ میانمیر ولی
ہر خفی از نور جان او جلی
بر طریق مصطفی محکم پئی
نغمہ ی عشق و محبت را نئی
تربتش ایمان خاک شہر ما
مشعل نور ہدایت بہر ما
بر در او جبہ فرسا آسمان
از مریدانش شہ ہندوستان
شاہ تخم حرص در دل کاشتی
قصد تسخیر ممالک داشتی
از ہوس آتش بجان افروختی
تیغ را ’’ھل من مزید‘‘ آموختی
در دکن ہنگامہ ہا بسیار بود
لشکرش در عرصہ ی پیکار بود
رفت پیش شیخ گردون پایہ ئی
تا بگیرد از دعا سرمایہ ئی
مسلم از دنیا سوی حق رم کند
از دعا تدبیر را محکم کند
شیخ از گفتار شہ خاموش ماند
بزم درویشان سراپا گوش ماند
تا مریدی سکہ سیمین بدست
لب گشود و مہر خاموشی شکست
گفت این نذر حقیر از من پذیر
ای ز حق آوارگان را دستگیر
غوطہ ہا زد در خوی محنت تنم
تا گرہ زد درہمی را دامنم
گفت شیخ این زر حق سلطان ماست
آنکہ در پیراہن شاہی گداست
حکمران مہر و ماہ و انجم است
شاہ ما مفلس ترین مردم است
دیدہ بر خوان اجانب دوخت است
آتش جوعش جہانی سوخت است
قحط و طاعون تابع شمشیر او
عالمی ویرانہ از تعمیر او
خلق در فریاد از ناداریش
از تہیدستی ضعیف آزاریش
سطوتش اھل جہان را دشمن است
نوع انسان کاروان ، او رہزن است
از خیال خود فریب و فکر خام
می کند تاراج را تسخیر نام
عسکر شاہی و افواج غنیم
ہر دو از شمشیر جوع او دو نیم
آتش جان گدا جوع گداست
جوع سلطان ملک و ملت را فناست
ہر کہ خنجر بہر غیر اللہ کشید
تیغ او در سینہ ی او آرمید
Qalb ra az sbgh Allah rang dah
Ishq ra namos-o-Naam-o-nng dah
Tba muslim az Mohabbat qahr ast
Muslim ar Aashiq nbashd kafir ast
Taba Haq didnsh Na didnsh
Khordnsh noshidnsh khoabidnsh
Dar rzaish marzi Haq gum shod
Ain skhn ke bavar Mardum shod
Khaima Dar maidan ala Allah zdst
Dar Jahan shahid Ali alnas aamdst
Shahid halsh Nabi ans-o-jaan
Shahdi sadiq trin shahdan
Qal ra bgzar-o-bab haal zan
Noor Haq br zlmt aamal zan
Dar qbai khsroi darvesh zi
Didh baidar-o-Khuda andish zi
Qrb Haq az Har Amal maqsud Daar
Ta z to grdd jlalsh aashkar
Slh sharr grdd cho maqsud ast Ghair
Gir Khuda bashad ġaraz Jang ast khair
Gir ngrdd Haq z teġ ma Buland
Jang bashad Qaum ra naarjmnd
Hazrat shekh mianmir Wali
Har khfi az Noor jaan o jli
Br triq Mustafa mhkm pi
Naghma i Ishq-o-Mohabbat ra nayi
Trbtsh imaan Khaak Shehar ma
Mashal Noor hidayat bhr ma
Br Dar o jbh frsa Aasman
Az mridansh shah hindustan
Shah tukhm hrs Dar Dil kashti
Qsd tskhir mamalik dashti
Az havas atash bjan afrokhti
Teġ ra hl man Mazeed aamokhti
Dar dkn hngamh ha bisyar bod
Lshkrsh Dar Arsah i Paikar bod
Rft Pesh shekh grdon Paya i
Ta bgird az Dua sarmaya i
Muslim az duniya soi Haq rm Kund
Az Dua tdbir ra mhkm Kund
Shekh az guftar shah Khamosh mand
Bzm Darveshan srapa gosh mand
Ta mridi sikka simin bdst
Lab gshod-o-mahr khamoshi shikast
Gft ain nzr haqir az man pazir
Ai z Haq aaoargan ra dstgir
Ġota ha zd Dar khoi mihnat tnm
Ta grah zd drhmi ra damnm
Gft shekh ain zr Haq Sultan mast
Aankh Dar Pairahan shahi gdast
Hkmran mahr-o-Maah-o-anjm ast
Shah ma mfls trin Mardum ast
Didh br Khan ajanb dokht ast
Atash joash jhani sokht ast
Qht-o-taaon taba shamsher o
Aalmi Weerana az Tameer o
Khalq Dar faryad az nadarish
Az thidsti zaif aazarish
Stotsh ahl Jahan ra Dushman ast
Noa insan karoan o rhzn ast
Az Khayal Khud fareb-o-fikr kham
Mi Kund taraj ra tskhir Naam
Askr shahi-o-afoaj ghnim
Har do az shamsher joa o do niyam
Atash jaan guda joa gdast
Joa Sultan Mulk-o-mlt ra fnast
Har ke khanjar bhr Ghair Allah kshid
Teġ o Dar sina i o aarmid
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
