شاعری ہب / نظم / موسیقی

موسیقی

Music

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

مرگ ہا اندر فنون بندگی

من چہ گویم از فسون بندگی

نغمۂ او خالی از نار حیات

ہمچو سیل افتد بہ دیوار حیات

چون دل او تیرہ سیمای غلام

پست چون طبعش نواہای غلام

از دل افسردۂ او سوز رفت

ذوق فردا لذت امروز رفت

از نی او آشکارا راز او

مرگ یک شہر است اندر ساز او

ناتوان و زار می سازد ترا

از جہان بیزار می سازد ترا

چشم او را اشک پیہم سرمہ ایست

تا توانے بر نوای او مایست

الحذر این نغمۂ موت است و بس

نیستی در کسوت صوت است و بس

تشنہ کامی ، این حرم بی زمزم است

در بم و زیرش ہلاک آدم است

سوز دل از دل برد غم میدہد

زہر اندر ساغر جم می دہد

غم دو قسم است ای برادر گوش کن

شعلۂ ما را چراغ ہوش کن

یک غم است آن غم کہ آدم را خورد

آن غم دیگر کہ ہر غم را خورد

آن غم دیگر کہ ما را ھمدم است

جان ما از صحبت او بی غم است

اندرو ہنگامہ ہای غرب و شرق

بحر و در وی جملہ موجودات غرق

چون نشیمن می کند اندر دلی

دل ازو گردد یم بی ساحلی

بندگی از سر جان نا آگہی است

زان غم دیگر سرود او تہی است

من نمیگویم کہ آہنگش خطاست

بیوہ زن را اینچنین شیون رواست

نغمہ باید تند رو مانند سیل

تا برد از دل غمان را خیل خیل

نغمہ می باید جنون پروردہ ئے

آتشی در خون و دل حل کردہ ئی

از نم او شعلہ پروردن توان

خامشی را جزو او کردن توان

می شناسی در سرود است آن مقام

’’کاندرو بی حرف می روید کلام‘‘

نغمۂ روشن چراغ فطرت است

معنی او نقشبند صورت است

اصل معنی را ندانم از کجاست

صورتش پیدا و با ما آشناست

نغمہ گر معنی ندارد مردہ ایست

سوز او از آتش افسردہ ایست

راز معنی مرشد رومی گشود

فکر من بر آستانش در سجود

’’معنی آن باشد کہ بستاند ترا

بی نیاز از نقش گرداند ترا

معنی آن نبود کہ کور و کر کند

مرد را بر نقش عاشق تر کند‘‘

مطرب ما جلوۂ معنی ندید

دل بصورت بست و از معنی رمید

Marg ha andar fnon Bandagi

Man chh goim az fson Bandagi

Nghmh o khaali az nar Hayaat

Hmcho Sail aftd bah Deewaar Hayaat

Choon Dil o tera simai Ghulam

Pst Choon tbash noahai Ghulam

Az Dil afsrdh o soz rft

Zavq Farda lazzat imroz rft

Az ni o ashkara raaz o

Marg yak Shehar ast andar Saaz o

Natoan-o-Zar mi sazd tra

Az Jahan bezaar mi sazd tra

Chashm o ra Ashk Paiham surma aist

Ta toane br noai o maist

Alhzr ain nghmh Maut ast-o-bas

Nisti Dar ksot sot ast-o-bas

Tishna kami ain Haram bi zmzm ast

Dar bam-o-zirsh halak Aadam ast

Soz Dil az Dil brd Gham midhd

Zahr andar saghr jm mi dhd

Gham do Qasam / Qism ast ai bradr gosh Kun

Shalh ma ra Charagh hosh Kun

Yak Gham ast Aan Gham ke Aadam ra khord

Aan Gham Digar ke Har Gham ra khord

Aan Gham Digar ke ma ra hmdm ast

Jaan ma az suhbat o bi Gham ast

Andro hngamh hai ghrb-o-shrq

Bahr-o-Dar oi Jumla Maujoodat ġarq

Choon nshimn mi Kund andar Dili

Dil azo grdd im bi sahili

Bandagi az sar jaan Na aaghi ast

Zan Gham Digar srod o thi ast

Man nmigoim ke aahngsh khtast

Beva zan ra ainchnin shion roast

Naghma baid Tund ro mannd Sail

Ta brd az Dil ghman ra khil khil

Naghma mi baid junoon prordh e

Aatshi Dar khoon-o-Dil Hal krdh i

Az nam o shula prordn toan

Khamshi ra jzo o Kardan toan

Mi shnasi Dar srod ast Aan mqam

Kandro bi harf mi roid kalam

Nghmh Roshan Charagh fitrat ast

Mani o nqshbnd surat ast

Asal mani ra ndanm az kjast

Sortsh Paida-o-ba ma aashnast

Naghma Gir mani Nadaarad Murda aist

Soz o az atash afsurda aist

Raaz mani mrshd rumi gshod

Fikr man br aastansh Dar sjod

Mani Aan bashad ke bstand tra

Bi niaz az nqsh grdand tra

Mani Aan nbod ke Cover / Core-o-kar Kund

Mard ra br nqsh Aashiq tr Kund

Mtrb ma jloh mani ndid

Dil bsort bst-o-az mani rmid

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے