موسیقی
Music
مرگ ہا اندر فنون بندگی
من چہ گویم از فسون بندگی
نغمۂ او خالی از نار حیات
ہمچو سیل افتد بہ دیوار حیات
چون دل او تیرہ سیمای غلام
پست چون طبعش نواہای غلام
از دل افسردۂ او سوز رفت
ذوق فردا لذت امروز رفت
از نی او آشکارا راز او
مرگ یک شہر است اندر ساز او
ناتوان و زار می سازد ترا
از جہان بیزار می سازد ترا
چشم او را اشک پیہم سرمہ ایست
تا توانے بر نوای او مایست
الحذر این نغمۂ موت است و بس
نیستی در کسوت صوت است و بس
تشنہ کامی ، این حرم بی زمزم است
در بم و زیرش ہلاک آدم است
سوز دل از دل برد غم میدہد
زہر اندر ساغر جم می دہد
غم دو قسم است ای برادر گوش کن
شعلۂ ما را چراغ ہوش کن
یک غم است آن غم کہ آدم را خورد
آن غم دیگر کہ ہر غم را خورد
آن غم دیگر کہ ما را ھمدم است
جان ما از صحبت او بی غم است
اندرو ہنگامہ ہای غرب و شرق
بحر و در وی جملہ موجودات غرق
چون نشیمن می کند اندر دلی
دل ازو گردد یم بی ساحلی
بندگی از سر جان نا آگہی است
زان غم دیگر سرود او تہی است
من نمیگویم کہ آہنگش خطاست
بیوہ زن را اینچنین شیون رواست
نغمہ باید تند رو مانند سیل
تا برد از دل غمان را خیل خیل
نغمہ می باید جنون پروردہ ئے
آتشی در خون و دل حل کردہ ئی
از نم او شعلہ پروردن توان
خامشی را جزو او کردن توان
می شناسی در سرود است آن مقام
’’کاندرو بی حرف می روید کلام‘‘
نغمۂ روشن چراغ فطرت است
معنی او نقشبند صورت است
اصل معنی را ندانم از کجاست
صورتش پیدا و با ما آشناست
نغمہ گر معنی ندارد مردہ ایست
سوز او از آتش افسردہ ایست
راز معنی مرشد رومی گشود
فکر من بر آستانش در سجود
’’معنی آن باشد کہ بستاند ترا
بی نیاز از نقش گرداند ترا
معنی آن نبود کہ کور و کر کند
مرد را بر نقش عاشق تر کند‘‘
مطرب ما جلوۂ معنی ندید
دل بصورت بست و از معنی رمید
Marg ha andar fnon Bandagi
Man chh goim az fson Bandagi
Nghmh o khaali az nar Hayaat
Hmcho Sail aftd bah Deewaar Hayaat
Choon Dil o tera simai Ghulam
Pst Choon tbash noahai Ghulam
Az Dil afsrdh o soz rft
Zavq Farda lazzat imroz rft
Az ni o ashkara raaz o
Marg yak Shehar ast andar Saaz o
Natoan-o-Zar mi sazd tra
Az Jahan bezaar mi sazd tra
Chashm o ra Ashk Paiham surma aist
Ta toane br noai o maist
Alhzr ain nghmh Maut ast-o-bas
Nisti Dar ksot sot ast-o-bas
Tishna kami ain Haram bi zmzm ast
Dar bam-o-zirsh halak Aadam ast
Soz Dil az Dil brd Gham midhd
Zahr andar saghr jm mi dhd
Gham do Qasam / Qism ast ai bradr gosh Kun
Shalh ma ra Charagh hosh Kun
Yak Gham ast Aan Gham ke Aadam ra khord
Aan Gham Digar ke Har Gham ra khord
Aan Gham Digar ke ma ra hmdm ast
Jaan ma az suhbat o bi Gham ast
Andro hngamh hai ghrb-o-shrq
Bahr-o-Dar oi Jumla Maujoodat ġarq
Choon nshimn mi Kund andar Dili
Dil azo grdd im bi sahili
Bandagi az sar jaan Na aaghi ast
Zan Gham Digar srod o thi ast
Man nmigoim ke aahngsh khtast
Beva zan ra ainchnin shion roast
Naghma baid Tund ro mannd Sail
Ta brd az Dil ghman ra khil khil
Naghma mi baid junoon prordh e
Aatshi Dar khoon-o-Dil Hal krdh i
Az nam o shula prordn toan
Khamshi ra jzo o Kardan toan
Mi shnasi Dar srod ast Aan mqam
Kandro bi harf mi roid kalam
Nghmh Roshan Charagh fitrat ast
Mani o nqshbnd surat ast
Asal mani ra ndanm az kjast
Sortsh Paida-o-ba ma aashnast
Naghma Gir mani Nadaarad Murda aist
Soz o az atash afsurda aist
Raaz mani mrshd rumi gshod
Fikr man br aastansh Dar sjod
Mani Aan bashad ke bstand tra
Bi niaz az nqsh grdand tra
Mani Aan nbod ke Cover / Core-o-kar Kund
Mard ra br nqsh Aashiq tr Kund
Mtrb ma jloh mani ndid
Dil bsort bst-o-az mani rmid
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
