شاعری ہب / نظم / در حضور رسالت مآب

در حضور رسالت مآب

To The Holy Prophet

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

ای تو ما بیچارگان را ساز و برگ

وا رہان این قوم را از ترس مرگ

سوختی لات و منات کہنہ را

تازہ کردی کائنات کہنہ را

در جہان ذکر و فکر انس و جان

تو صلوت صبح تو بانگ اذان

لذت سوز و سرور از لا الہ

در شب اندیشہ نور از لا الہ

نی خدا ہا ساختیم از گاو و خر

نی حضور کاہنان افکندہ سر

نی سجودی پیش معبودان پیر

نی طواف کوشک سلطان و میر

این ہمہ از لطف بی پایان تست

فکر ما پروردۂ احسان تست

ذکر تو سرمایۂ ذوق و سرور

قوم را دارد بہ فقر اندر غیور

ای مقام و منزل ہر راہرو

جذب تو اندر دل ہر راہرو

ساز ما بی صوت گردید آنچنان

زخمہ بر رگھای او آید گران

در عجم گردیدم و ہم در عرب

مصطفی نایاب و ارزان بولہب

این مسلمان زادۂ روشن دماغ

ظلمت آباد ضمیرش بی چراغ

در جوانے نرم و نازک چون حریر

آرزو در سینۂ او زود میر

این غلام ابن غلام ابن غلام

حریت اندیشۂ او را حرام

مکتب از وی جذبۂ دین در ربود

از وجودش این قدر دانم کہ بود

این ز خود بیگانہ این مست فرنگ

نان جو می خواہد از دست فرنگ

نان خرید این فاقہ کش با جان پاک

داد ما را نالہ ھای سوز ناک

دانہ چین مانند مرغان سرا ست

از فضای نیلگون ناآشناست

آتش افرنگیان بگداختش

یعنی این دوزخ دگرگون ساختش

شیخ مکتب کم سواد و کم نظر

از مقام او نداد او را خبر

مؤمن و از رمز مرگ آگاہ نیست

در دلش لا غالب الا اﷲ نیست

تا دل او در میان سینہ مرد

می نیندیشد مگر از خواب و خورد

بہر یک نان نشتر ’’لا و نعم‘‘

منت صد کس برای یک شکم

از فرنگی می خرد لات و منات

مؤمن و اندیشہ او سومنات

’’قم باذنے‘‘ گوی و او را زندہ کن

در دلش ’’اﷲ ہو‘‘ را زندہ کن

ما ہمہ افسونی تہذیب غرب

کشتۂ افرنگیان بی حرب و ضرب

تو از آن قومی کہ جام او شکست

وا نما یک بندہ اﷲ مست

تا مسلمان باز بیند خویش را

از جہانے برگزیند خویش را

شہسوارا ! یک نفس در کش عنان

حرف من آسان نیاید بر زبان

آرزو آید کہ ناید تا بہ لب

می نگردد شوق محکوم ادب

آن بگوید لب گشا ای دردمند

این بگوید چشم بگشا لب ببند

گرد تو گردد حریم کائنات

از تو خواہم یک نگاہ التفات

ذکر و فکر و علم و عرفانم توئی

کشتی و دریا و طوفانم توئی

آہوی زار و زبون و ناتوان

کس بہ فتراکم نبست اندر جہان

ای پناہ من حریم کوی تو

من بہ امیدی رمیدم سوی تو

آن نوا در سینہ پروردن کجا

وز دمی صد غنچہ وا کردن کجا

نغمۂ من در گلوی من شکست

شعلہ ئی از سینہ ام بیرون نجست

در نفس سوز جگر باقی نماند

لطف قرآن سحر باقی نماند

نالہ ئے کو می نگنجد در ضمیر

تا کجا در سینہ ام ماند اسیر

یک فضای بیکران میبایدش

وسعت نہ آسمان میبایدش

آہ زان دردی کہ در جان و تن است

گوشۂ چشم تو داروی من است

در نسازد با دواہا جان زار

تلخ و بویش بر مشامم ناگوار

کار این بیمار نتوان برد پیش

من چو طفلان نالم از داروی خویش

تلخی او را فریبم از شکر

خندہ ہا در لب بدوزد چارہ گر

چون بصیری از تو میخواہم گشود

تا بمن باز آید آن روزی کہ بود

مہر تو بر عاصیان افزونتر است

در خطا بخشی چو مہر مادر است

با پرستاران شب دارم ستیز

باز روغن در چراغ من بریز

ای وجود تو جہان را نو بھار

پرتو خود را دریغ از من مدار

’’خود بدانی قدر تن از جان بود

قدر جان از پرتو جانان بود‘‘

@ رومی

تا ز غیر اﷲ ندارم ہیچ امید

یا مرا شمشیر گردان یا کلید

فکر من در فہم دین چالاک و چست

تخم کرداری ز خاک من نرست

تیشہ ام را تیز تر گردان کہ من

محنتی دارم فزون از کوہکن

مؤمنم ، از خویشتن کافر نیم

بر فسانم زن کہ بد گوھر نیم

گرچہ کشت عمر من بیحاصل است

چیزکی دارم کہ نام او دل است

دارمش پوشیدہ از چشم جہان

کز سم شبدیز تو دارد نشان

بندہ ئی را کو نخواہد ساز و برگ

زندگانی بی حضور خواجہ مرگ

ای کہ دادی کرد را سوز عرب

بندۂ خود را حضور خود طلب

بندہ ئی چون لالہ داغی در جگر

دوستانش از غم او بی خبر

بندہ ئی اندر جھان نالان چو نی

تفتہ جان از نغمہ ہای پی بہ پے

در بیابان مثل چوب نیم سوز

کاروان بگذشت و من سوزم ہنوز

اندرین دشت و دری پہناوری

بو کہ آید کاروانے دیگری

جان ز مہجوری بنالد در بدن

نالۂ من واے من ای وای من

Ai to ma bichargan ra Saaz-o-brg

Wa rhan ain Qaum ra az taras marg

Sokhti lat-o-manat khnh ra

Taaza krdi Kainaat khnh ra

Dar Jahan zakar-o-fikr ans-o-jaan

To slot Subh to baṅg Azaan

Lazzat soz-o-suroor az La Ilah

Dar Shab andesha Noor az La Ilah

Ni Khuda ha sakhtim az gao-o-khr

Ni huẓur kahnan afkndh sar

Ni sjodi Pesh mabodan Peer

Ni toaf koshk Sultan-o-mir

Ain hmh az lut̤f bi paian tst

Fikr ma prordh Ehsaan tst

Zakar to srmaih zavq-o-suroor

Qaum ra dard bah fqr andar ghior

Ai mqam-o-Manzil Har Rahro

Jazb to andar Dil Har Rahro

Saaz ma bi sot grdid aanchnan

Zkhmh br rghai o aaid gran

Dar ajm grdidm-o-Hum Dar Arab

Mustafa nayab-o-arzan bolhb

Ain musalman zadh Roshan dimaġ

Zlmt Aabad zmirsh bi Charagh

Dar joane naram-o-nazaakat Choon hrir

Aarzoo Dar sinh o zod mir

Ain Ghulam ibn Ghulam ibn Ghulam

Hurriyat andishh o ra haram

Maktab az oi jzbh din Dar rbod

Az ojodsh ain qadr danm ke bod

Ain z Khud begana ain Mast frng

Naan jo mi khoahd az dast frng

Naan khrid ain faqah ksh ba jaan pak

Dad ma ra Naala hai soz Naak

Daana chain mannd mrghan sra st

Az fzai nilgon naaashnast

Atash afrngian bgdakhtsh

Yaani ain dozakh dgrgon sakhtsh

Shekh maktab Kam svad-o-Kam Nazar

Az mqam o ndad o ra khabar

Mmn-o-az rmz marg agah nist

Dar dlsh La ġalib ala a nist

Ta Dil o Dar mian sina mard

Mi nindishd magar az Khwab-o-khord

Bhr yak naan nishtar La-o-naam

Mnt sad Kis brai yak shikam

Az farangi mi khirad lat-o-manat

Mmn-o-andesha o somnat

Qm bazne goi-o-o ra zinda Kun

Dar dlsh a ho ra zinda Kun

Ma hmh afsoni tahzib ghrb

Kshth afrngian bi hrb-o-Zarab

To az Aan qaumi ke Jaam o shikast

Wa nma yak Banda a Mast

Ta musalman baz bind khoish ra

Az jhane brgzind khoish ra

Shhsoara ! yak nfs Dar ksh anan

Harf man asan niaid br zabaan

Aarzoo aaid ke naid ta bah Lab

Mi ngrdd Shoq mhkom adab

Aan bgoid Lab gsha ai drdmnd

Ain bgoid Chashm bgsha Lab bbnd

Grd to grdd hrim Kainaat

Az to khoahm yak Nigah altfat

Zakar-o-fikr-o-ilm-o-arfanm toi

Kashti-o-Darya-o-tofanm toi

Aahoi Zar-o-zbon-o-natoan

Kis bah ftrakm nbst andar Jahan

Ai panah man hrim Kavi to

Man bah amidi rmidm soi to

Aan noa Dar sina prordn kja

Oz dmi sad Ghuncha Wa Kardan kja

Nghmh man Dar gloi man shikast

Shula i az sina am biron njst

Dar nfs soz jigar Baqi nmand

Lut̤f Quran Sahar Baqi nmand

Naala e ko mi ngnjd Dar zamir

Ta kja Dar sina am mand asir

Yak fzai bikran mibaidsh

Vusat na Aasman mibaidsh

Aah zan drdi ke Dar jaan-o-tan ast

Goshh Chashm to daroi man ast

Dar nsazd ba doaha jaan Zar

Talakh-o-boish br mshamm nagoar

Kaar ain bimaar ntoan brd Pesh

Man cho tflan nalm az daroi khoish

Talkhi o ra fribm az Shukr

Khndh ha Dar Lab bdozd Chara Gir

Choon bsiri az to mikhoahm gshod

Ta bmn baz aaid Aan rozi ke bod

Mahr to br aasian afzontr ast

Dar khata bkhshi cho mahr madar ast

Ba prstaran Shab darm stiz

Baz rauġan Dar Charagh man Barez

Ai vajud to Jahan ra Nau bhar

Prto Khud ra drigh az man mdar

Khud bdani qadr tan az jaan bod

Qadr jaan az prto janan bod

@ rumi

Ta z Ghair a ndarm hich Umeed

Ya Mara shamsher grdan ya klid

Fikr man Dar Fahm din Chalaak-o-Chust

Tukhm krdari z Khaak man Narast

Tishh am ra tez tr grdan ke man

Mihnati darm fzon az kohkn

Momnm az khoishtn kafir niyam

Br fsanm zan ke bad gohr niyam

Grchh ksht Umr man bihasl ast

Chizki darm ke Naam o Dil ast

Darmsh Poshida az Chashm Jahan

Kz sm shbdiz to dard nishan

Banda i ra ko nkhoahd Saaz-o-brg

Zndgani bi huẓur Khwaja marg

Ai ke dadi krd ra soz Arab

Bndh Khud ra huẓur Khud Talab

Banda i Choon lala daghi Dar jigar

Dostansh az Gham o bi khabar

Banda i andar jhan nalan cho ni

Tfth jaan az naghma hai Pi bah Pay

Dar bayaban Misal chob niyam soz

Karoan bgzsht-o-man sozm hnoz

Andrin dasht-o-Dari Pahnawari

Boo ke aaid karoane digri

Jaan z Mahjoori bnald Dar badan

Nalh man oaey man ai oai man

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے