شاعری ہب / نظم / خطاب بہ اقوام سرحد

خطاب بہ اقوام سرحد

Address to People Of The Frontier

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

ای ز خود پوشیدہ خود را بازیاب

در مسلمانی حرامست این حجاب

رمز دین مصطفی دانی کہ چیست

فاش دیدن خویش را شاہنشی است

چیست دین ؟ دریافتن اسرار خویش

زندگی مرگ است بی دیدار خویش

آن مسلمانی کہ بیند خویش را

از جھانی برگزیند خویش را

از ضمیر کائنات آگاہ اوست

تیغ لا موجود ’’الا اﷲ‘‘ اوست

در مکان و لامکان غوغای او

نہ سپہر آوارہ در پہنای او

تا دلش سری ز اسرار خداست

حیف اگر از خویشتن ناآشناست

بندۂ حق وارث پیغمبران

او نگنجد در جہان دیگران

تا جھانی دیگری پیدا کند

این جھان کہنہ را برہم زند

زندہ مرد از غیر حق دارد فراغ

از خودی اندر وجود او چراغ

پای او محکم بہ رزم خیر و شر

ذکر او شمشیر و فکر او سپر

صبحش از بانگی کہ برخیزد ز جان

نی ز نور آفتاب خاوران

فطرت او بی جہات اندر جہات

او حریم و در طوافش کائنات

ذرہ ئی از گرد راہش آفتاب

شاہد آمد بر عروج او کتاب

فطرت او را گشاد از ملت است

چشم او روشن سواد از ملت است

اندکی گم شو بہ قرآن و خبر

باز ای نادان بخویش اندر نگر

در جہان آوارہ ئی بیچارہ ئی

وحدتی گم کردہ ئی صد پارہ ئی

بند غیر اﷲ اندر پای تست

داغم از داغی کہ در سیمای تست

میر خیل ! از مکر پنھانی بترس

از ضیاع روح افغانی بترس

ز آتش مردان حق می سوزمت

نکتہ ئی از پیر روم آموزمت

’’رزق از حق جو ، مجو از زید و عمر

مستی از حق جو ، مجو از بنگ و خمر

گل مخر گل را مخور گل را مجو

زانکہ گل خوار است دائم زرد رو

دل بجو تا جاودان باشی جوان

از تجلی چہرہ ات چون ارغوان

بندہ باش و بر زمین رو چون سمند

چون جنازہ نی کہ بر گردن برند‘‘

شکوہ کم کن از سپہر لاجورد

جز بہ گرد آفتاب خود مگرد

از مقام ذوق و شوق آگاہ شو

ذرہ ئی ؟ صیاد مہر و ماہ شو

عالم موجود را اندازہ کن

در جھان خود را بلند آوازہ کن

برگ و ساز کائنات از وحدتست

اندرین عالم ، حیات از وحدت است

در گذر از رنگ و بوہای کہن

پاک شو از آرزوہای کہن

این کہن سامان نیرزد با دو جو

نقشبند آرزوے تازہ شو

زندگی بر آرزو دارد اساس

خویش را از آرزوی خود شناس

چشم و گوش و ہوش ، تیز از آرزو

مشت خاکی لالہ خیز از آرزو

ہر کہ تخم آرزو در دل نکشت

پایمال دیگران چون سنگ و خشت

آرزو سرمایۂ سلطان و میر

آرزو جام جھان بین فقیر

آب و گل را آرزو آدم کند

آرزو ما را ز خود محرم کند

چون شرر از خاک ما بر می جہد

ذرہ را پہنای گردون میدہد

پور آزر کعبہ را تعمیر کرد

از نگاہی خاک را اکسیر کرد

تو خودی اندر بدن تعمیر کن

مشت خاک خویش را اکسیر کن

Ai z Khud Poshida Khud ra baziab

Dar mslmani hramst ain hjab

Rmz din Mustafa Dani ke chist

Fash didn khoish ra shahnshi ast

Chist din driaftn asrar khoish

Zindagi marg ast bi Deedar khoish

Aan mslmani ke bind khoish ra

Az jhani brgzind khoish ra

Az zamir Kainaat agah aost

Teġ La maujud ala a aost

Dar makan-o-lamkan ghoghai o

Na sphr avara Dar phnai o

Ta dlsh sri z asrar khdast

Hif Agar az khoishtn naaashnast

Bndh Haq varis Paighambaran

O ngnjd Dar Jahan digran

Ta jhani digri Paida Kund

Ain jhan khnh ra brhm znd

Zinda mard az Ghair Haq dard fragh

Az khodi andar vajud o Charagh

Pai o mhkm bah rzm khair-o-sharr

Zakar o shamsher-o-fikr o spr

Sbhsh az bangi ke brkhizd z jaan

Ni z Noor Aaftaab khaoran

Fitrat o bi jhat andar jhat

O hrim-o-Dar toafsh Kainaat

Zarra i az grd rahsh Aaftaab

Shahid Aamad br uruj o kitab

Fitrat o ra Gushad az mlt ast

Chashm o Roshan svad az mlt ast

Andki gum Show bah Quran-o-khabar

Baz ai nadaan bkhoish andar nagar

Dar Jahan avara i bicharh i

Ohdti gum krdh i sad para i

Band Ghair a andar pai tst

Daghm az daghi ke Dar simai tst

Mir khil ! az mkr pnhani btrs

Az ziaa Rooh afghani btrs

Z atash mardan Haq mi sozmt

Nkth i az Peer rum aamozmt

Rizq az Haq jo mjo az zid-o-Umr

Masti az Haq jo mjo az baṅg-o-khmr

Gul mkhr Gul ra mkhor Gul ra mjo

Zankh Gul khoar ast dam zard ro

Dil bjo ta jaodan bashi jawaan

Az tjli Chehra at Choon arghoan

Banda bash-o-br Zameen ro Choon smnd

Choon janaza ni ke br gardan brnd

Shikva Kam Kun az sphr lajvard

Jz bah grd Aaftaab Khud mgrd

Az mqam zavq-o-Shoq agah Show

Zarra i Sayyad mahr-o-Maah Show

Aalam maujud ra andazh Kun

Dar jhan Khud ra Buland aaoazh Kun

Brg-o-Saaz Kainaat az ohdtst

Andrin Aalam Hayaat az ohdt ast

Dar gzr az rang-o-bohai khn

Pak Show az aarzohai khn

Ain khn saman nirzd ba do jo

Nqshbnd aarzoe Taaza Show

Zindagi br Aarzoo dard asas

Khoish ra az aarzoi Khud Shanas

Chashm-o-gosh-o-hosh tez az Aarzoo

Msht khaki lala khiz az Aarzoo

Har ke tukhm Aarzoo Dar Dil nksht

Paimal digran Choon sang-o-khisht

Aarzoo srmaih Sultan-o-mir

Aarzoo Jaam jhan bain faqir

Ab-o-Gul ra Aarzoo Aadam Kund

Aarzoo ma ra z Khud mhrm Kund

Choon shrr az Khaak ma br mi jhd

Zarra ra phnai grdon midhd

Pur aazr Kaaba ra Tameer krd

Az ngahi Khaak ra aksir krd

To khodi andar badan Tameer Kun

Msht Khaak khoish ra aksir Kun

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے