شاعری ہب / نظم / نمودار شدن خواجۂ اہل فراق ابلیس

نمودار شدن خواجۂ اہل فراق ابلیس

Iblis: Leader Of The People Of Separation Appears

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

صحبت روشندلان یک دم ، دو دم

آن دو دم سرمایۂ بود و عدم

عشق را شوریدہ تر کرد و گذشت

عقل را صاحب نظر کرد و گذشت

چشم بر بربستم کہ با خود دارمش

از مقام دیدہ در دل آرمش

ناگہان دیدم جہان تاریک شد

از مکان تا لامکان تاریک شد

اندر آن شب شعلہ ئی آمد پدید

از درونش پیر مردی بر جہید

یک قبای سرمہ ئی اندر برش

غرق اندر دود پیچان پیکرش

گفت رومی خواجۂ اہل فراق

آن سراپا سوز و آن خونین ایاق

کہنۂ کم خندۂ اندک سخن

چشم او بینندۂ جان در بدن

رند و ملا و حکیم و خرقہ پوش

در عمل چون زاہدان سخت کوش

فطرتش بیگانہ ذوق وصال

زہد او ترک جمال لایزال۔

تا گسستن از جمال آسان نبود

کار پیش افکند از ترک سجود

اندکے در واردات او نگر

مشکلات او ثبات او نگر

غرق اندر رزم خیر و شر ہنوز

صد پیمبر دیدہ و کافر ہنوز

جانم اندر تن ز سوز او تپید

بر لبش آہی غم آلودی رسید

گفت و چشم نیم وا بر من گشود

’’در عمل جز ما کہ بر خوردار بود

آنچنان بر کار ہا پیچیدہ ام

فرصت آدینہ را کم دیدہ ام

نی مرا افرشتہ ئی نی چاکری

وحی من بی منت پیغمبری

نی حدیث و نی کتاب آوردہ ام

جان شیرین از فقیہان بردہ ام

رشتۂ دین چون فقیہان کس نرشت

کعبہ را کردند آخر خشت خشت

کیش ما را اینچنین تأسیس نیست

فرقہ اندر مذہب ابلیس نیست

در گذشتم از سجود ای بیخبر

ساز کردم ارغنون خیر و شر

از وجود حق مرا منکر مگیر

دیدہ بر باطن گشا ظاہر مگیر

گر بگویم نیست این از ابلہی است

زانکہ بعد از دید نتوان گفت نیست

من ’’بلے‘‘ در پردۂ ’’لا‘‘ گفتہ ام

گفتۂ من خوشتر از نا گفتہ ام

تا نصیب از درد آدم داشتم

قہر یار از بہر او نگذاشتم

شعلہ ہا از کشتزار من ارمن دمید

او ز مجبوری بہ مختاری رسید

زشتی خود را نمودم آشکار

با تو دادم ذوق ترک و اختیار

تو نجاتے دہ مرا از نار من

وا کن اے آدم گرہ از کار من

ایکہ اندر بند من افتادہ ئی

رخصت عصیان بہ شیطان دادہ ئی

در جہان با ہمت مردانہ زی

غمگسار من ز من بیگانہ زی

بی نیاز از نیش و نوش من گذر

تا نگردد نامہ ام تاریک تر

در جہان صیاد با نخچیرہاست

تا تو نخچیری بہ کیشم تیر ہاست

صاحب پرواز را افتاد نیست

صید اگر زیرک شود صیاد نیست‘‘

گفتمش ’’بگذر ز آئین فراق

ابغض الاشیاء عندی الطلاق‘‘

گفت ’’ساز زندگی ، سوز فراق

ای خوشا سر مستی روز فراق

بر لبم از وصل می ناید سخن

وصل اگر خواھم نہ او ماند نہ من‘‘

حرف وصل او را ز خود بیگانہ کرد

تازہ شد اندر دل او سوز و درد

اندکی غلطید اندر دود خویش

باز گم کردید اندر دود خویش

نالہ ئی زان دود پیچان شد بلند

ای خنک جانی کہ گردد درد مند

Suhbat roshndlan yak dam do dam

Aan do dam srmaih bod-o-adam

Ishq ra shorida tr krd-o-gzsht

Aql ra sahab Nazar krd-o-gzsht

Chashm br brbstm ke ba Khud darmsh

Az mqam didh Dar Dil aarmsh

Naghan didm Jahan tarik shd

Az makan ta lamkan tarik shd

Andar Aan Shab shula i Aamad padid

Az dronsh Peer mrdi br jhid

Yak qbai surma i andar burish

Ġarq andar dod pichan pikrsh

Gft rumi khoajh ahl Firaaq

Aan srapa soz-o-Aan khonin aiaq

Khnh Kam khndh andk skhn

Chashm o binndh jaan Dar badan

Rind-o-mila-o-hakeem-o-khrqh Posh

Dar Amal Choon zahdan sakht kosh

Ftrtsh begana zavq Wisaal

Zhd o turk Jamal laizal

Ta gsstn az Jamal asan nbod

Kaar Pesh afknd az turk sjod

Andkey Dar oardat o nagar

Mshklat o sbat o nagar

Ġarq andar rzm khair-o-sharr hnoz

Sad Paighambar didh-o-kafir hnoz

Janm andar tan z soz o tpid

Br lbsh aahi Gham aalodi rasid

Gft-o-Chashm niyam Wa br man gshod

Dar Amal jz ma ke br khordar bod

Aanchnan br Kaar ha Peechida am

Fursat aadinh ra Kam didh am

Ni Mara afrshth i ni Chakari

Ohi man bi mnt Paighambari

Ni hadees-o-ni kitab aaordh am

Jaan shirin az fqihan brdh am

Rshth din Choon fqihan Kis nrsht

Kaaba ra krdnd Aakhir khisht khisht

Kesh ma ra ainchnin tsis nist

Firqa andar mazhab iblis nist

Dar gzshtm az sjod ai bikhbr

Saaz krdm arghnon khair-o-sharr

Az vajud Haq Mara munkar mgir

Didh br batn gsha Zahir mgir

Gir bgoim nist ain az ablhi ast

Zankh baad az did ntoan gft nist

Man bale Dar prdh La gfth am

Gfth man khoshtr az Na gfth am

Ta nasib az Dard Aadam dashtm

Qahr Yaar az bhr o ngzashtm

Shula ha az kshtzar man armn dmid

O z mjbori bah mkhtari rasid

Zshti Khud ra nmodm aashkar

Ba to dadm zavq turk-o-ikhtiyar

To njatey dah Mara az nar man

Wa Kun aey Aadam grah az Kaar man

Aikh andar Band man aftadh i

Rukhsat isyan bah shaitan dadh i

Dar Jahan ba himmat mardana zi

Gham-gusaar man z man begana zi

Bi niaz az nish-o-nosh man gzr

Ta ngrdd namah am tarik tr

Dar Jahan Sayyad ba nkhchirhast

Ta to nkhchiri bah kishm Teer hast

Sahab Parwaaz ra aftad nist

Sid Agar zirk shod Sayyad nist

Gftmsh bgzr z aaein Firaaq

Abghz alashia' andi altlaq

Gft Saaz Zindagi soz Firaaq

Ai khosha sar Masti Roz Firaaq

Br lbm az osl mi naid skhn

Osl Agar khoahm na o mand na man

Harf osl o ra z Khud begana krd

Taaza shd andar Dil o soz-o-Dard

Andki ghltid andar dod khoish

Baz gum krdid andar dod khoish

Naala i zan dod pichan shd Buland

Ai khnk jani ke grdd Dard Mand

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے