شاعری ہب / نظم / حرفی چند با امت عربیہ

حرفی چند با امت عربیہ

A Few Words to The Arab People

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

ای در و دشت تو باقی تا ابد

نعرہ ’’لا قیصر و کسری‘‘ کہ زد

در جہان نزد و دور و دیر و زود

اولین خوانندۂ قرآن کہ بود

رمز الا اﷲ کہ را آموختند

این چراغ اول کجا افروختند

علم و حکمت ریزہ ئی از خوان کیست؟

آیہ ’’فاصبحتم‘‘ اندر شأن کیست؟

از دم سیراب آن امی لقب

لالہ رست از ریگ صحرای عرب

حریت پروردۂ آغوش اوست

یعنی امروز امم از دوش اوست

او دلی در پیکر آدم نہاد

او نقاب از طلعت آدم گشاد

ہر خداوند کہن را او شکست

ہر کہن شاخ از نم او غنچہ بست

گرمی ہنگامۂ بدر و حنین

حیدر و صدیق و فاروق و حسین

سطوت بانگ صلوت اندر نبرد

قرأت ’’الصافات‘‘ اندر نبرد

تیغ ایوبے نگاہ بایزید

گنجہای ھر دو عالم را کلید

عقل و دل را مستی از یک جام می

اختلاط ذکر و فکر روم و ری

علم و حکمت شرع و دین ، نظم امور

اندرون سینہ دلہا ناصبور

حسن عالم سوز الحمرا و تاج

آنکہ از قدوسیان گیرد خراج

این ہمہ یک لحظہ از اوقات اوست

یک تجلی از تجلیات اوست

ظاہرش این جلوہ ہای دلفروز

باطنش از عارفان پنھان ہنوز

’’حمد بیحد مر رسول پاک را

آنکہ ایمان داد مشت خاک را‘‘

حق ترا بران تر از شمشیر کرد

ساربان را راکب تقدیر کرد

بانگ تکبیر و صلوت و حرب و ضرب

اندر آن غوغا گشاد شرق و غرب

ایخوش آن مجذوبی و دل بردگے

آہ زین دلگیری و افسردگی

کار خود را امتان بردند پیش

تو ندانی قیمت صحرای خویش

امتی بودی امم گردیدہ ئی

بزم خود را خود ز ہم پاشیدہ ئی

ہر کہ از بند خودی وارست ، مرد

ہر کہ با بیگانگان پیوست ، مرد

آنچہ تو با خویش کردی کس نکرد

روح پاک مصطفی آمد بدرد

ای ز افسون فرنگی بے خبر

فتنہ ہا در آستین او نگر

از فریب او اگر خواہی امان

اشترانش را ز حوض خود بران

حکمتش ہر قوم را بیچارہ کرد

وحدت اعرابیان صد پارہ کرد

تا عرب در حلقۂ دامش فتاد

آسمان یک دم امان او را نداد

عصر خود را بنگر ای صاحب نظر

در بدن باز آفرین روح عمر

قوت از جمعیت دین مبین

دین ہمہ عزم است و اخلاص و یقین

تا ضمیرش رازدان فطرت است

مرد صحرا پاسبان فطرت است

سادہ و طبعش عیار زشت و خوب

از طلوعش صد ہزار انجم غروب

بگذر از دشت و در و کوہ و دمن

خیمہ را اندر وجود خویش زن

طبع از باد بیابان کردہ تیز

ناقہ را سر دہ بہ میدان ستیز

عصر حاضر زادۂ ایام تست

مستی او از می گلفام تست

شارح اسرار او تو بودہ ئی

اولین معمار او تو بودہ ئی

تا بہ فرزندی گرفت او را فرنگ

شاہدی گردید بی ناموس و ننگ

گرچہ شیرین است و نوشین است او

کج خرام و شوخ و بی دین است او

مرد صحرا ! پختہ تر کن خام را

بر عیار خود بزن ایام را

پس چہ باید کرد ای اقوام شرق

آدمیت زار نالید از فرنگ

زندگی ہنگامہ بر چید از فرنگ

Ai Dar-o-dasht to Baqi ta Abad

Narah La qisr-o-ksri ke zd

Dar Jahan Nazd-o-door-o-dir-o-zod

Awwalin khoanndh Quran ke bod

Rmz ala a ke ra aamokhtnd

Ain Charagh avval kja afrokhtnd

Ilm-o-Hikmat rizh i az Khan kist

Aaih fasbhtm andar shn kist

Az dam sirab Aan ammi Laqab

Lala rst az reg shrai Arab

Hurriyat prordh aġosh aost

Yaani imroz amm az dosh aost

O Dili Dar Paikar Aadam nihad

O naqab az talat Aadam Gushad

Har khudavand khn ra o shikast

Har khn Shaakh az nam o Ghuncha bst

Garmi hngamh badar-o-hnin

Haidar-o-Siddiq-o-Farooq-o-Hussain

Stot baṅg slot andar nbrd

Qrt alsafat andar nbrd

Teġ aiobe Nigah baizid

Gnjhai hr do Aalam ra klid

Aql-o-Dil ra Masti az yak Jaam mi

Ikhtilat zakar-o-fikr rum-o-ri

Ilm-o-Hikmat shra-o-din Nazm umur

Andrun sina Dulha nasbor

Husn Aalam soz alhmra-o-taj

Aankh az qdosian gird khraj

Ain hmh yak lahza az auqat aost

Yak tjli az tjliat aost

Zahrsh ain Jalwa hai dlfroz

Batnsh az aarfan pnhan hnoz

Hamd bihd Mar Rasool pak ra

Aankh imaan dad msht Khaak ra

Haq tra bran tr az shamsher krd

Sarban ra rakb taqdir krd

Baṅg takbir-o-slot-o-hrb-o-Zarab

Andar Aan Ghogha Gushad shrq-o-ghrb

Aikhosh Aan mjzobi-o-Dil brdge

Aah zin dilgiri-o-afsrdgi

Kaar Khud ra amtan brdnd Pesh

To ndani qeemat shrai khoish

Ummati bodi amm grdidh i

Bzm Khud ra Khud z Hum pashidh i

Har ke az Band khodi oarst mard

Har ke ba bigangan Paivast mard

Aanchh to ba khoish krdi Kis nkrd

Rooh pak Mustafa Aamad bdrd

Ai z afson farangi be khabar

Fitna ha Dar astin o nagar

Az fareb o Agar khoahi aman

Ashtransh ra z hauz Khud bran

Hkmtsh Har Qaum ra bicharh krd

Ohdt aarabian sad para krd

Ta Arab Dar hlqh damsh ftad

Aasman yak dam aman o ra ndad

Asr Khud ra bngr ai sahab Nazar

Dar badan baz afrin Rooh Umr

Quwat az jmait din mbin

Din hmh azm ast-o-ikhlas-o-Yaqeen

Ta zmirsh razdan fitrat ast

Mard Sehra pasban fitrat ast

Saada-o-tbash ayar zsht-o-khub

Az tloash sad Hazaar anjm ġurub

Bgzr az dasht-o-Dar-o-koh-o-dmn

Khaima ra andar vajud khoish zan

Tba az bad bayaban krdh tez

Naqh ra sar dah bah maidan stiz

Asr hazir zadh iyyam tst

Masti o az mi gulfam tst

Sharh asrar o to bodh i

Awwalin memar o to bodh i

Ta bah frzndi grft o ra frng

Shahdi grdid bi namos-o-nng

Grchh shirin ast-o-noshin ast o

Kaj khram-o-shokh-o-bi din ast o

Mard Sehra ! pukhta tr Kun kham ra

Br ayar Khud bzn iyyam ra

Ps chh baid krd ai aqvam shrq

Aadmit Zar nalid az frng

Zindagi hngamh br chid az frng

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے