در معنی اینکہ بقای نوع از امومت است و حفظ و احترام امومت اسلام است
That The Continuance Of The Species Derives From Motherhood, And That The Preservation And Honouring Of Motherhood Is The Foundation Of Islam
نغمہ خیز از زخمۂ زن ساز مرد
از نیاز او دو بالا ناز مرد
پوشش عریانی مردان زن است
حسن دلجو عشق را پیراہن است
عشق حق پروردۂ آغوش او
این نوا از زخمۂ خاموش او
آنکہ نازد بر وجودش کائنات
ذکر او فرمود با طیب و صلوة
مسلمی کو را پرستاری شمرد
بہرہ ئی از حکمت قرآن نبرد
نیک اگر بینی امومت رحمت است
زانکہ او را با نبوت نسبت است
شفقت او شفقت پیغمبر است
سیرت اقوام را صورتگر است
از امومت پختہ تر تعمیر ما
در خط سیمای او تقدیر ما
ہست اگر فرہنگ تو معنی رسی
حرف امت نکتہ ہا دارد بسی
گفت آن مقصود حرف ’’کن فکان‘‘
زیر پای امہات آمد جنان
ملت از تکریم ارحام است و بس
ورنہ کار زندگی خام است و بس
از امومت گرم رفتار حیات
از امومت کشف اسرار حیات
از امومت پیچ و تاب جوی ما
موج و گرداب و حباب جوی ما
آن دخ رستاق زادی جاہلی
پست بالای سطبری بد گلی
نا تراشی پرورش نادادہ ئی
کم نگاہی کم زبانی سادہ ئی
دل ز آلام امومت کردہ خون
گرد چشمش حلقہ ہای نیلگون
ملت ار گیرد ز آغوشش بدست
یک مسلمان غیور و حق پرست
ہستی ما محکم از آلام اوست
صبح ما عالم فروز از شام اوست
وان تہی آغوش نازک پیکری
خانہ پرورد نگاہش محشری
فکر او از تاب مغرب روشن است
ظاہرش زن باطن او نازن است
بندہای ملت بیضا گسیخت
تا ز چشمش عشوہ ہا حل کردہ ریخت
شوخ چشم و فتنہ زا آزادیش
از حیا نا آشنا آزادیش
علم او بار امومت بر نتافت
بر سر شامش یکی اختر نتافت
این گل از بستان ما نارستہ بہ
داغش از دامان ملت شستہ بہ
لاالہ گویان چو انجم بی شمار
بستہ چشم اندر ظلام روزگار
پا نبردہ از عدم بیرون ہنوز
از سواد کیف و کم بیرون ہنوز
مضمر اندر ظلمت موجود ما
آن تجلی ہای نامشہود ما
شبنمی بر برگ گل ننشستہ ئی
غنچہ ہائی از صبا نا خستہ ئی
بر دمد این لالہ زار ممکنات
از خیابان ریاض امہات
قوم را سرمایہ ای صاحب نظر
نیست از نقد و قماش و سیم و زر
مال او فرزند ہای تندرست
تر دماغ و سخت کوش و چاق و چست
حافظ رمز اخوت مادران
قوت قرآن و ملت مادران
Naghma khiz az zkhmh zan Saaz mard
Az niaz o do bala naz mard
Poshsh ariani mardan zan ast
Husn dljo Ishq ra Pairahan ast
Ishq Haq prordh aġosh o
Ain noa az zkhmh Khamosh o
Aankh nazd br ojodsh Kainaat
Zakar o frmod ba tayyib-o-slo
Mslmi ko ra prstari shmrd
Bhrh i az Hikmat Quran nbrd
Nek Agar bini amomt Rehmat ast
Zankh o ra ba nbot nsbt ast
Shafqat o shafqat Paighambar ast
Sirat aqvam ra sortgr ast
Az amomt pukhta tr Tameer ma
Dar Khat simai o taqdir ma
Hst Agar farhaṅg to mani Rassi
Harf ummat nkth ha dard bsi
Gft Aan maqsud harf Kun fkan
Zir pai amhat Aamad jnan
Mlt az tkrim arham ast-o-bas
Warna Kaar Zindagi kham ast-o-bas
Az amomt garam Raftaar Hayaat
Az amomt kashf asrar Hayaat
Az amomt Pech-o-tab joi ma
Mauj-o-grdab-o-hbab joi ma
Aan dkh rstaq zadi jahli
Pst balai stbri bad gali
Na trashi parvarish nadadh i
Kam ngahi Kam zbani saada i
Dil z aalam amomt krdh khoon
Grd chshmsh halqa hai nilgon
Mlt ar gird z aaghoshsh bdst
Yak musalman ghior-o-Haq Parast
Hasti ma mhkm az aalam aost
Subh ma Aalam froz az Shaam aost
Van thi aġosh nazaakat Paikari
Khana prord ngahsh mhshri
Fikr o az tab Maghrib Roshan ast
Zahrsh zan batn o nazn ast
Bndhai mlt baiza gsikht
Ta z chshmsh ashoh ha Hal krdh rikht
Shokh Chashm-o-fitna za aazadish
Az haya Na ashna aazadish
Ilm o Baar amomt br ntaft
Br sar shamsh iki akhtar ntaft
Ain Gul az bstan ma narsth bah
Daghsh az daman mlt shsth bah
Laalh goian cho anjm bi Shumar
Basta Chashm andar zlam rozgar
Paa nbrdh az adam biron hnoz
Az svad kif-o-Kam biron hnoz
Mazmoon andar zlmt maujud ma
Aan tjli hai namshhod ma
Shbnmi br brg Gul nnshsth i
Ghuncha hai az Saba Na khasta i
Br dmd ain lala Zar mmknat
Az khiyaban riyaz amhat
Qaum ra sarmaya ai sahab Nazar
Nist az nqd-o-qmash-o-sim-o-zr
Mal o farzand hai tandrust
Tr dimaġ-o-sakht kosh-o-Chaaq-o-Chust
Hafiz rmz akhuwat madran
Quwat Quran-o-mlt madran
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
