طیبہ دے بوہے تے بہہ کے روواں گے
Taiba De Bohe Tey Bhh ke Rooan Ge
طیبہ دے بوہے تے بہہ کے روواں گے
دل دے ویرانے نوں اشکاں نال دھواں گے
کاش اک واری مدینے دی حاضری نصیب ہووے
روضۂ اقدس دی جالی نوں چم کے سوواں گے
شاہِ دوسرا دے دربار دی گدائی مل جاوے
پھر کسے غیر دے در تے کدی نہ جاواں گے
محشر دے تپتے دن وچ شفاعت دی چھاؤں ملو
سوہنے آقا دے دامن وچ گناہ بخشواواں گے
ظہوریؔ دی نعت سن کے جھولیاں بھر دین گے
سوہنے نبیؐ دے قدماں وچ دل اپنا رکھاں گے
Taiba de bohe tey bhh ke rooan Ge
Dil de oiraney non ashkan nal dhuã Ge
Kash Ik oari Madine Di haziri nasib Hoovey
Rozh aqds Di Jaali non Cham ke sooan Ge
Shah-e dusra de darbar Di gdaئi mil jaoey
Phir ksey Ghair de Dar tey kdi na jaoan Ge
Mahshar de tptey Din Vich Shafa'at Di chhaon milo
Sohne aqa de daman Vich Gunah bkhshoaoan Ge
Zhori Di naat sun ke jholian bhr din Ge
Sohne Nabi de qdman Vich Dil Apna rkhan Ge
محمد علی ظہوری
(1932–2005) ایک مشہور پاکستانی صوفی شاعر اور نعت خواں تھے جو اردو اور پنجابی میں اپنی عقیدت مندانہ شاعری کے لیے منائے جاتے تھے۔ ان کی نعتیں پورے جنوبی ایشیا میں بڑے پیمانے پر سنی...