رکن دوم: رسالت
Second Pillar: Apostleship
تارک آفل براھیم خلیل
انبیا را نقش پای او دلیل
آن خدای لم یزل را آیتی
داشت در دل آرزوی ملتی
جوی اشک از چشم بیخوابش چکید
تا پیام ’’طہرابیتی‘‘ شنید
بہر ما ویرانہ ئے آباد کرد
طائفان را خانہ ئی بنیاد کرد
تا نہال ’’تب علینا‘‘ غنچہ بست
صورت کار بہار ما نشست
حق تعالی پیکر ما آفرید
وز رسالت در تن ما جان دمید
حرف بی صوت اندرین عالم بدیم
از رسالت مصرع موزون شدیم
از رسالت در جہان تکوین ما
از رسالت دین ما آئین ما
از رسالت صد ہزار ما یک است
جزو ما از جزو ’’مالاینفک‘‘ است
آن کہ شان اوست ’’یہدی من یرید‘‘
از رسالت حلقہ گرد ما کشید
حلقہ ی ملت محیط افزاستی
مرکز او وادی بطحا ستی
ما ز حکم نسبت او ملتیم
اھل عالم را پیام رحمتیم
از میان بحر او خیزیم ما
مثل موج از ھم نمیریزیم ما
امتش در حرز دیوار حرم
نعرہ زن مانند شیران در اجم
معنی حرفم کنی تحقیق اگر
بنگری با دیدہ ی صدیق اگر
قوت قلب و جگر گردد نبے
از خدا محبوب تر گردد نبی
قلب مؤمن را کتابش قوت است
حکمتش حبل الورید ملت است
دامنش از دست دادن ، مردن است
چون گل از باد خزان افسردن است
زندگی قوم از دم او یافت است
این سحر از آفتابش تافت است
فرد از حق ، ملت از وی زندہ است
از شعاع مہر او تابندہ است
از رسالت ہم نوا گشتیم ما
ہم نفس ھم مدعا گشتیم ما
کثرت ہم مدعا وحدت شود
پختہ چون وحدت شود ملت شود
زندہ ہر کثرت ز بند وحدت است
وحدت مسلم زدین فطرت است
دین فطرت از نبی آموختیم
در رہ حق مشعلی افروختیم
این گہر از بحر بی پایان اوست
ما کہ یک جانیم از احسان اوست
تا نہ این وحدت ز دست ما رود
ہستی ما با ابد ھمدم شود
پس خدا بر ما شریعت ختم کرد
بر رسول ما رسالت ختم کرد
رونق از ما محفل ایام را
او رسل را ختم و ما اقوام را
خدمت ساقی گری با ما گذاشت
داد ما را آخرین جامی کہ داشت
’’لا نبی بعدی‘‘ ز احسان خداست
پردہ ی ناموس دین مصطفی است
قوم را سرمایہ ی قوت ازو
حفظ سر وحدت ملت ازو
حق تعالی نقش ہر دعوی شکست
تا ابد اسلام را شیرازہ بست
دل ز غیر اللہ مسلمان بر کند
نعرہ ی لا قوم بعدی می زند
Tark aafl brahim khlil
Anbiya ra nqsh pai o dlil
Aan khdai lm izl ra aaiti
Dasht Dar Dil aarzoi milti
Joi Ashk az Chashm bikhoabsh chkid
Ta Payam thrabiti shnid
Bhr ma Weerana e Aabad krd
Taefan ra Khana i Buniyad krd
Ta nhal tab alina Ghuncha bst
Surat Kaar Bahar ma Nishast
Haq Ta'ala Paikar ma aafrid
Oz rsalt Dar tan ma jaan dmid
Harf bi sot andrin Aalam bdim
Az rsalt msra Mauzoon shdim
Az rsalt Dar Jahan tkoin ma
Az rsalt din ma aaein ma
Az rsalt sad Hazaar ma yak ast
Jzo ma az jzo malainfk ast
Aan ke shan aost ihdi man irid
Az rsalt halqa grd ma kshid
Halqa i mlt mhit afzasti
Markaz o Wadi btha Sati
Ma z Hukm nsbt o mltim
Ahl Aalam ra Payam rhmtim
Az mian Bahr o khizim ma
Misal mauj az hm nmirizim ma
Amtsh Dar hrz Deewaar Haram
Narah zan mannd shiran Dar ajm
Mani hrfm kni tahqiq Agar
Bngri ba didh i Siddiq Agar
Quwat qalb-o-jigar grdd nbe
Az Khuda Mehboob tr grdd Nabi
Qalb mmn ra ktabsh quwat ast
Hkmtsh hbl alorid mlt ast
Damnsh az dast dadn mardan ast
Choon Gul az bad khzan afsrdn ast
Zindagi Qaum az dam o iaft ast
Ain Sahar az aaftabsh taft ast
Frd az Haq mlt az oi zinda ast
Az shaa mahr o tabanda ast
Az rsalt Hum noa gshtim ma
Hum nfs hm mdaa gshtim ma
Kasrat Hum mdaa ohdt shod
Pukhta Choon ohdt shod mlt shod
Zinda Har kasrat z Band ohdt ast
Ohdt muslim zdin fitrat ast
Din fitrat az Nabi aamokhtim
Dar rh Haq mshali afrokhtim
Ain ghr az Bahr bi paian aost
Ma ke yak janim az Ehsaan aost
Ta na ain ohdt z dast ma rud
Hasti ma ba Abad hmdm shod
Ps Khuda br ma shariat Khatam krd
Br Rasool ma rsalt Khatam krd
Raunaq az ma mahfil iyyam ra
O Rusul ra Khatam-o-ma aqvam ra
Khidmat Saaqi gri ba ma gzasht
Dad ma ra aakhrin jami ke dasht
La Nabi badi z Ehsaan khdast
Parda i namos din Mustafa ast
Qaum ra sarmaya i quwat azo
Hfz sar ohdt mlt azo
Haq Ta'ala nqsh Har Dawa shikast
Ta Abad islam ra shirazh bst
Dil z Ghair Allah musalman br Kund
Narah i La Qaum badi mi znd
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
