شاعری ہب / نظم / مصوری

مصوری

Painting

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

ہمچنان دیدم فن صورت گری

نی براہیمی درو نی آزری

’’راہبی در حلقۂ دام ہوس

دلبری با طایری اندر قفس

خسروی پیش فقیری خرقہ پوش

مرد کوہستانیی ہیزم بدوش

نازنینی در رہ بتخانہ ئی

جوگئی در خلوت ویرانہ ئی

پیرکی از درد پیری داغ داغ

آنکہ اندر دست او گل شد چراغ

مطربی از نغمۂ بیگانہ مست

بلبلی نالید و تار او گسست

نوجوانے از نگاہی خوردہ تیر

کودکے بر گردن بابای پیر‘‘

می چکد از خامہ ہا مضمون موت

ہر کجا افسانہ و افسون موت

علم حاضر پیش آفل در سجود

شک بیفزود و یقین از دل ربود

بی یقین را لذت تحقیق نیست

بی یقین را قوت تخلیق نیست

بی یقین را رعشہ ہا اندر دل است

نقش نو آوردن او را مشکل است

از خودی دور است و رنجور است و بس

رہبر او ذوق جمہور است و بس

حسن را دریوزہ از فطرت کند

رہزن و راہ تہی دستی زند

حسن را از خود برون جستن خطاست

آنچہ می بایست پیش ما کجاست

نقشگر خود را چو با فطرت سپرد

نقش او افکند و نقش خود سترد

یک زمان از خویشتن رنگی نزد

بر زجاج ما گہی سنگی نزد

فطرت اندر طیلسان ہفت رنگ

ماندہ بر قرطاس او با پای لنگ

بی تپش پروانۂ کم سوز او

عکس فردا نیست در امروز او

از نگاہش رخنہ در افلاک نیست

زانکہ اندر سینہ دل بیباک نیست

خاکسار و بی حضور و شرمگین

بی نصیب از صحبت روح الامین

فکر او نادار و بی ذوق ستیز

بانگ اسرافیل او بی رستخیز

خویش را آدم اگر خاکی شمرد

نور یزدان در ضمیر او بمرد

چون کلیمی شد برون از خویشتن

دست او تاریک و چوب او رسن

زندگی بی قوت اعجاز نیست

ہر کسی دانندۂ این راز نیست

آن ہنرمندی کہ بر فطرت فزود

راز خود را بر نگاہ ما گشود

گرچہ بحر او ندارد احتیاج

میرسد از جوی ما او را خراج

چین رباید از بساط روزگار

ہر نگاہ از دست او گیرد عیار

حور او از حور جنت خوشتر است

منکر لات و مناتش کافر است

آفریند کائنات دیگری

قلب را بخشد حیات دیگری

بحر و موج خویش را بر خود زند

پیش ما موجش گہر می افکند

زان فراوانی کہ اندر جان اوست

ہر تہی را پر نمودن شأن اوست

فطرت پاکش عیار خوب و زشت

صنعتش آئینہ دار خوب و زشت

عین ابراھیم و عین آزر است

دست او ہم بت شکن ہم بتگر است

ہر بنای کہنہ را بر می کند

جملہ موجودات را سوہان زند

در غلامی تن ز جان گردد تہی

از تن بی جان چہ امید بہی

ذوق ایجاد و نمود از دل رود

آدمی از خویشتن غافل رود

جبرئیلی را اگر سازی غلام

بر فتد از گنبد آئینہ فام

کیش او تقلید و کارش آزری ست

ندرت اندر مذہب او کافری ست

تازگیہا وہم و شک افزایدش

کہنہ و فرسودہ خوش می آیدش

چشم او بر رفتہ از آیندہ کور

چون مجاور رزق او از خاک گور

گر ہنر این است مرگ آرزوست

اندرونش زشت و بیرونش نکوست

طایر دانا نمیگردد اسیر

گرچہ باشد دامی از تار حریر

Hmchnan didm fun surat gri

Ni brahimi dro ni aazri

Rahbi Dar hlqh Daam havas

Dlbri ba tairi andar Qafas

Khsroi Pesh Faqeeri khrqh Posh

Mard kohstanii hizm bdosh

Naznini Dar rh btkhanh i

Jogei Dar khlot Weerana i

Peer Ki az Dard Peeri daġ daġ

Aankh andar dast o Gul shd Charagh

Mtrbi az nghmh begana Mast

Blbli nalid-o-Taar o gsst

Nojoane az ngahi khordh Teer

Kodke br gardan babai Peer

Mi chkd az khamah ha mazmun Maut

Har kja afsana-o-afson Maut

Ilm hazir Pesh aafl Dar sjod

Shak bifzod-o-Yaqeen az Dil rbod

Bi Yaqeen ra lazzat tahqiq nist

Bi Yaqeen ra quwat takleeq nist

Bi Yaqeen ra rashh ha andar Dil ast

Nqsh Nau aaordn o ra Mushkil ast

Az khodi door ast-o-rnjor ast-o-bas

Rahbar o zavq jmhor ast-o-bas

Husn ra driozh az fitrat Kund

Rhzn-o-Raah thi dsti znd

Husn ra az Khud bron jstn khtast

Aanchh mi baist Pesh ma kjast

Nqshgr Khud ra cho ba fitrat sprd

Nqsh o afknd-o-nqsh Khud strd

Yak zman az khoishtn rngi Nazd

Br zjaj ma ghi Sangi Nazd

Fitrat andar tilsan hft rang

Mãda br qrtas o ba pai liṅg

Bi tpsh proanh Kam soz o

Aks Farda nist Dar imroz o

Az ngahsh rkhnh Dar aflak nist

Zankh andar sina Dil bibak nist

Khaksar-o-bi huẓur-o-shrmgin

Bi nasib az suhbat Rooh alamin

Fikr o nadar-o-bi zavq stiz

Baṅg asrafil o bi rstkhiz

Khoish ra Aadam Agar khaki shmrd

Noor yazdan Dar zamir o bmrd

Choon klimi shd bron az khoishtn

Dast o tarik-o-chob o rasan

Zindagi bi quwat aajaz nist

Har kisi danndh ain raaz nist

Aan hnrmndi ke br fitrat fzod

Raaz Khud ra br Nigah ma gshod

Grchh Bahr o Nadaarad ihtiyaj

Mirsd az joi ma o ra khraj

Chain rbaid az bsat rozgar

Har Nigah az dast o gird ayar

Hur o az hur jannat khoshtr ast

Munkar lat-o-mnatsh kafir ast

Aafrind Kainaat digri

Qalb ra bkhshd Hayaat digri

Bahr-o-mauj khoish ra br Khud znd

Pesh ma mojsh ghr mi afknd

Zan fraoani ke andar jaan aost

Har thi ra par nmodn shn aost

Fitrat paksh ayar khub-o-zsht

Snatsh aaeena Daar khub-o-zsht

Ain abrahim-o-ain aazr ast

Dast o Hum But shkn Hum btgr ast

Har bnai khnh ra br mi Kund

Jumla Maujoodat ra sohan znd

Dar ghlami tan z jaan grdd thi

Az tan bi jaan chh Umeed bihi

Zavq aijad-o-nmod az Dil rud

Aadmi az khoishtn ghafl rud

Jbrili ra Agar sazi Ghulam

Br ftd az Gumbad aaeena fam

Kesh o taqlid-o-karsh aazri st

Ndrt andar mazhab o kafri st

Tazgiha vahm-o-shak afzaidsh

Khnh-o-frsodh Khush mi aaidsh

Chashm o br rafta az aaindh Cover / Core

Choon Mujaawir rizq o az Khaak gor

Gir hnr ain ast marg aarzost

Andronsh zsht-o-bironsh nkost

Tair dana nmigrdd asir

Grchh bashad dami az Taar hrir

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے