خطاب بہ مہر عالمتاب
O Lord Of The East, O Shining Sun
ای امیر خاور ای مہر منیر
می کنی ہر ذرہ را روشن ضمیر
از تو این سوز و سرور اندر وجود
از تو ہر پوشیدہ را ذوق نمود
می رود روشنتر از دست کلیم
زورق زرین تو در جوی سیم
پرتو تو ماہ را مہتاب داد
لعل را اندر دل سنگ آب داد
لالہ را سوز درون از فیض تست
در رگ او موج خون از فیض تست
نرگسان صد پردہ را بر می درد
تا نصیبی از شعاع تو برد
خوش بیا صبح مراد آوردہ ئی
ہر شجر را نخل سینا کردہ ئی
تو فروغ صبح و من پایان روز
در ضمیر من چراغی بر فروز
تیرہ خاکم را سراپا نور کن
در تجلی ہای خود مستور کن
تا بروز آرم شب افکار شرق
بر فروزم سینۂ احرار شرق
از نوائی پختہ سازم خام را
گردش دیگر دہم ایام را
فکر شرق آزاد گردد از فرنگ
از سرود من بگیرد آب و رنگ
زندگی از گرمی ذکر است و بس
حریت از عفت فکر است و بس
چون شود اندیشۂ قومی خراب
ناسرہ گردد بدستش سیم ناب
میرد اندر سینہ اش قلب سلیم
در نگاہ او کج آید مستقیم
بر کران از حرب و ضرب کائنات
چشم او اندر سکون بیند حیات
موج از دریاش کم گردد بلند
گوہر او چون خزف نا ارجمند
پس نخستین بایدش تطہیر فکر
بعد از آن آسان شود تعمیر فکر
Ai ameer khaor ai mahr Muneer
Mi kni Har zarra ra Roshan zamir
Az to ain soz-o-suroor andar vajud
Az to Har Poshida ra zavq nmod
Mi rud roshntr az dast klim
Zorq zrin to Dar joi sim
Prto to Maah ra Mehtaab dad
Lal ra andar Dil sang ab dad
Lala ra soz dron az fiz tst
Dar rag o mauj khoon az fiz tst
Nrgsan sad parda ra br mi Dard
Ta nsibi az shaa to brd
Khush bia Subh murad aaordh i
Har shajar ra nkhl seena krdh i
To frogh Subh-o-man paian Roz
Dar zamir man Charaghi br froz
Tera khakm ra srapa Noor Kun
Dar tjli hai Khud mstor Kun
Ta broz aarm Shab afkar shrq
Br frozm sinh ahrar shrq
Az noai pukhta sazm kham ra
Gardish Digar dhm iyyam ra
Fikr shrq azaad grdd az frng
Az srod man bgird ab-o-rang
Zindagi az garmi zakar ast-o-bas
Hurriyat az aft fikr ast-o-bas
Choon shod andishh qaumi kharab
Nasrh grdd bdstsh sim nab
Mird andar sina ash qalb slim
Dar Nigah o kaj aaid mstqim
Br kran az hrb-o-Zarab Kainaat
Chashm o andar sukoon bind Hayaat
Mauj az driash Kam grdd Buland
Gohr o Choon khzf Na arjmaṉd
Ps nukhustin baidsh tthir fikr
Baad az Aan asan shod Tameer fikr
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
