لم یلد ولم یولد
He Begets Not, Nor Was He Begotten
قوم تو از رنگ و خون بالاتر است
قیمت یک اسودش صد احمر است
قطرۂ آب وضوی قنبری
در بھا برتر ز خون قیصری
فارغ از باب و ام و اعمام باش
ہمچو سلمان زادۂ اسلام باش
نکتہ ئی ای ہمدم فرزانہ بین
شھد را در خانہ ہای لانہ بین
قطرہ ئی از لالۂ حمراستی
قطرہ ئی از نرگس شہلاستی
این نمے گوید کہ من از عبہرم
آن نمی گوید من از نیلوفرم
ملت ما شان ابراہیمی است
شہد ما ایمان ابراہیمی است
گر نسب را جزو ملت کردہ ئی
رخنہ در کار اخوت کردہ ئی
در زمین ما نگیرد ریشہ ات
ہست نا مسلم ہنوز اندیشہ ات
ابن مسعود آن چراغ افروز عشق
جسم و جان او سراپا سوز عشق
سوخت از مرگ برادر سینہ اش
آب گردید از گداز آئینہ اش
گریہ ہای خویش را پایان ندید
در غمش چون مادران شیون کشید
’’ ای دریغا آن سبق خوان نیاز
یار من اندر دبستان نیاز‘‘
’’آہ آن سرو سہی بالای من
در رہ عشق نبے ہمپای من‘‘
’’حیف او محروم دربار نبی
چشم من روشن ز دیدار نبی‘‘
نیست از روم و عرب پیوند ما
نیست پابند نسب پیوند ما
دل بہ محبوب حجازی بستہ ایم
زین جہت با یکدگر پیوستہ ایم
رشتۂ ما یک تولایش بس است
چشم ما را کیف صہبایش بس است
مستی او تا بخون ما دوید
کہنہ را آتش زد و نو آفرید
عشق او سرمایۂ جمعیت است
ہمچو خون اندر عروق ملت است
عشق در جان و نسب در پیکر است
رشتۂ عشق از نسب محکم تر است
عشق ورزی از نسب باید گذشت
ہم ز ایران و عرب باید گذشت
امت او مثل او نور حق است
ہستی ما از وجودش مشتق است
’’نور حق را کس نجوید زاد و بود
خلعت حق را چہ حاجت تار و پود‘‘
ہر کہ پا در بند اقلیم و جد است
بی خبر از لم یلد لم یولد است
Qaum to az rang-o-khoon balatr ast
Qeemat yak asodsh sad ahmr ast
Qtrh ab ozoi qnbri
Dar bha brtr z khoon qisri
Fariġ az bab-o-am-o-aamam bash
Hmcho slman zadh islam bash
Nkth i ai hmdm frzanh bain
Shhd ra Dar Khana hai lanh bain
Qatra i az lalh hmrasti
Qatra i az nargis shhlasti
Ain nme goid ke man az abhrm
Aan nami goid man az nilofrm
Mlt ma shan abrahimi ast
Shahd ma imaan abrahimi ast
Gir nsb ra jzo mlt krdh i
Rkhnh Dar Kaar akhuwat krdh i
Dar Zameen ma ngird resha at
Hst Na muslim hnoz andesha at
Ibn msaod Aan Charagh afroz Ishq
Jism-o-jaan o srapa soz Ishq
Sokht az marg bradr sina ash
Ab grdid az gdaz aaeena ash
Girya hai khoish ra paian ndid
Dar ghmsh Choon madran shion kshid
’’ ai drigha Aan sabaq Khan niaz
Yaar man andar dabistan niaz
Aah Aan sro shi balai man
Dar rh Ishq nbe hmpai man
Hif o mahrum darbar Nabi
Chashm man Roshan z Deedar Nabi
Nist az rum-o-Arab Paivand ma
Nist paband nsb Paivand ma
Dil bah Mehboob hjazi basta aim
Zin jht ba ikdgr Paivasta aim
Rshth ma yak tolaish bas ast
Chashm ma ra kif shbaish bas ast
Masti o ta bkhon ma doid
Khnh ra atash zd-o-Nau aafrid
Ishq o srmaih jmait ast
Hmcho khoon andar aroq mlt ast
Ishq Dar jaan-o-nsb Dar Paikar ast
Rshth Ishq az nsb mhkm tr ast
Ishq orzi az nsb baid gzsht
Hum z airan-o-Arab baid gzsht
Ummat o Misal o Noor Haq ast
Hasti ma az ojodsh mshtq ast
Noor Haq ra Kis njoid zad-o-bod
Khlat Haq ra chh hajat Taar-o-pod
Har ke paa Dar Band iqlim-o-jd ast
Bi khabar az lm ild lm iold ast
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
