شاعری ہب / نظم / رکن اول: توحید

رکن اول: توحید

First Pillar: The Unity Of God

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

در جہان کیف و کم گردید عقل

پی بہ منزل برد از توحید عقل

ورنہ این بیچارہ را منزل کجاست

کشتی ادراک را ساحل کجاست

اہل حق را رمز توحید ازبر است

در ’’اتی الرحمن عبدا‘‘ٔ مضمر است

تا ز اسرار تو بنماید ترا

امتحانش از عمل باید ترا

دین ازو حکمت ازو آئین ازو

زور ازو قوت ازو تمکین ازو

عالمان را جلوہ اش حیرت دہد

عاشقان را بر عمل قدرت دہد

پست اندر سایہ اش گردد بلند

خاک چون اکسیر گردد ارجمند

قدرت او برگزیند بندہ را

نوع دیگر آفریند بندہ را

در رہ حق تیز تر گردد تکش

گرم تر از برق خون اندر رگش

بیم و شک میرد عمل گیرد حیات

چشم می بیند ضمیر کائنات

چون مقام عبدۂ محکم شود

کاسہ ی دریوزہ جام جم شود

ملت بیضا تن و جان لاالہ

ساز ما را پردہ گردان لاالہ

لاالہ سرمایہ ی اسرار ما

رشتہ اش شیرازہ ی افکار ما

حرفش از لب چون بدل آید ہمی

زندگی را قوت افزاید ہمی

نقش او گر سنگ گیرد دل شود

دل گر از یادش نسوزد گل شود

چون دل از سوز غمش افروختیم

خرمن امکان ز آہی سوختیم

آب دلہا در میان سینہ ہا

سوز او بگداخت این آئینہ ہا

شعلہ اش چون لالہ در رگہای ما

نیست غیر از داغ او کالای ما

اسود از توحید احمر می شود

خویش فاروق و ابوذر می شود

دل مقام خویشی و بیگانگی است

شوق را مستی ز ہم پیمانگی است

ملت از یک رنگی دلہاستی

روشن از یک جلوہ این سیناستی

قوم را اندیشہ ہا باید یکی

در ضمیرش مدعا باید یکی

جذبہ باید در سرشت او یکی

ہم عیار خوب و زشت او یکی

گر نباشد سوز حق در ساز فکر

نیست ممکن این چنین انداز فکر

ما مسلمانیم و اولاد خلیل

از ’’ابیکم‘‘ گیر اگر خواہی دلیل

با وطن وابستہ تقدیر امم

بر نسب بنیاد تعمیر امم

اصل ملت در وطن دیدن کہ چہ

باد و آب و گل پرستیدن کہ چہ

بر نسب نازان شدن نادانی است

حکم او اندر تن و تن فانی است

ملت ما را اساس دیگر است

این اساس اندر دل ما مضمر است

حاضریم و دل بغایب بستہ ایم

پس ز بند این و آن وارستہ ایم

رشتہ ی این قوم مثل انجم است

چون نگہ ہم از نگاہ ما گم است

تیر خوش پیکان یک کیشیم ما

یک نما یک بین یک اندیشیم ما

مدعای ما مآل ما یکیست

طرز و انداز خیال ما یکیست

ما ز نعمتہای او اخوان شدیم

یک زبان و یکدل و یکجان شدیم

Dar Jahan kif-o-Kam grdid aql

Pi bah Manzil brd az tauhid aql

Warna ain bicharh ra Manzil kjast

Kashti idrak ra saahil kjast

Ahl Haq ra rmz tauhid azbr ast

Dar ati alrhmn abda mazmoon ast

Ta z asrar to bnmaid tra

Amthansh az Amal baid tra

Din azo Hikmat azo aaein azo

Zor azo quwat azo tmkin azo

Aalman ra Jalwa ash hairat dhd

Aashqan ra br Amal Qudrat dhd

Pst andar saaya ash grdd Buland

Khaak Choon aksir grdd arjmaṉd

Qudrat o brgzind Banda ra

Noa Digar aafrind Banda ra

Dar rh Haq tez tr grdd tksh

Garam tr az barq khoon andar rgsh

Bim-o-shak mird Amal gird Hayaat

Chashm mi bind zamir Kainaat

Choon mqam abdh mhkm shod

Kash i driozh Jaam jm shod

Mlt baiza tan-o-jaan laalh

Saaz ma ra parda grdan laalh

Laalh sarmaya i asrar ma

Rishta ash shirazh i afkar ma

Hrfsh az Lab Choon bdl aaid hmi

Zindagi ra quwat afzaid hmi

Nqsh o Gir sang gird Dil shod

Dil Gir az iadsh nsozd Gul shod

Choon Dil az soz ghmsh afrokhtim

Khrmn imkan z aahi sokhtim

Ab Dulha Dar mian sina ha

Soz o bgdakht ain aaeena ha

Shula ash Choon lala Dar rghai ma

Nist Ghair az daġ o kalai ma

Asvad az tauhid ahmr mi shod

Khoish Farooq-o-abozr mi shod

Dil mqam khoishi-o-bigangi ast

Shoq ra Masti z Hum pimangi ast

Mlt az yak rngi dlhasti

Roshan az yak Jalwa ain sinasti

Qaum ra andesha ha baid iki

Dar zmirsh mdaa baid iki

Jazba baid Dar sarisht o iki

Hum ayar khub-o-zsht o iki

Gir nbashd soz Haq Dar Saaz fikr

Nist Mumkin ain chnin andaz fikr

Ma mslmanim-o-aulad khlil

Az abikm gir Agar khoahi dlil

Ba vatan oabsth taqdir amm

Br nsb Buniyad Tameer amm

Asal mlt Dar vatan didn ke chh

Bad-o-ab-o-Gul prstidn ke chh

Br nsb nazan Shudan nadani ast

Hukm o andar tan-o-tan fani ast

Mlt ma ra asas Digar ast

Ain asas andar Dil ma mazmoon ast

Hazrim-o-Dil bghaib basta aim

Ps z Band ain-o-Aan oarsth aim

Rishta i ain Qaum Misal anjm ast

Choon ngh Hum az Nigah ma gum ast

Teer Khush Paikan yak kishim ma

Yak nma yak bain yak andishim ma

Mdaai ma maal ma ikist

Tarz-o-andaz Khayal ma ikist

Ma z namthai o akhoan shdim

Yak zabaan-o-ikdl-o-ikjan shdim

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے