حکایت شیر و شہنشاہ عالمگیررحمة اﷲ علیہ
Emperor Alamgir And The Tiger
شاہ عالمگیر گردون آستان
اعتبار دودمان گورگان
پایہ ی اسلامیان برتر ازو
احترام شرع پیغمبر ازو
در میان کارزار کفر و دین
ترکش ما را خدنگ آخرین
تخم الحادی کہ اکبر پرورید
باز اندر فطرت دارا دمید
شمع دل در سینہ ہا روشن نبود
ملت ما از فساد ایمن نبود
حق گزید از ہند عالمگیر را
آن فقیر صاحب شمشیر را
از پی احیای دین مأمور کرد
بہر تجدید یقین مأمور کرد
برق تیغش خرمن الحاد سوخت
شمع دین در محفل ما بر فروخت
کور ذوقان داستانہا ساختند
وسعت ادراک او نشناختند
شعلہ ی توحید را پروانہ بود
چون براہیم اندرین بتخانہ بود
در صف شاہنشان یکتاستی
فقر او از تربتش پیداستی
روزی آن زیبندہ ی تاج و سریر
آن سپہدار و شہنشاہ و فقیر
صبحگاہان شد بہ سیر بیشہ ئی
با پرستاری وفا اندیشہ ئی
سر خوش از کیفیت باد سحر
طایران تسبیح خوان بر ہر شجر
شاہ رمز آگاہ شد محو نماز
خیمہ بر زد در حقیقت از مجاز
شیر ببر آمد پدید از طرف دشت
از خروش او فلک لرزندہ گشت
بوی انسان دادش از انسان خبر
پنجہ عالمگیر را زد بر کمر
دست شہ نادیدہ خنجر بر کشید
شرزہ شیری را شکم از ھم درید
دل بخود راہی نداد اندیشہ را
شیر قالین کرد شیر بیشہ را
باز سوی حق رمید آن ناصبور
بود معراجش نماز با حضور
این چنین دل خود نما و خود شکن
دارد اندر سینہ ی مؤمن وطن
بندہ ی حق پیش مولا لاستی
پیش باطل از نعم بر جاستی
تو ہم ای نادان دلی آور بدست
شاہدی را محملی آور بدست
خویش را در باز و خود را بازگیر
دام گستر از نیاز و ناز گیر
عشق را آتش زن اندیشہ کن
روبہ حق باش و شیری پیشہ کن
خوف حق عنوان ایمان است و بس
خوف غیر از شرک پنہان است و بس
Shah aalmgir grdon aastan
Iʻtibar dudman gorgan
Paya i aslamian brtr azo
Ihtiram shra Paighambar azo
Dar mian karzar kfr-o-din
Trksh ma ra khdng aakhrin
Tukhm alhadi ke Akbar prorid
Baz andar fitrat dara dmid
Shama Dil Dar sina ha Roshan nbod
Mlt ma az fasad aimn nbod
Haq gzid az hind aalmgir ra
Aan faqir sahab shamsher ra
Az Pi ahiai din mmor krd
Bhr tjdid Yaqeen mmor krd
Barq tighsh khrmn alhad sokht
Shama din Dar mahfil ma br Farokht
Cover / Core zoqan dastanha sakhtnd
Vusat idrak o nshnakhtnd
Shula i tauhid ra Parwana bod
Choon brahim andrin btkhanh bod
Dar sf shahnshan iktasti
Fqr o az trbtsh pidasti
Rozi Aan zibndh i taj-o-sarir
Aan sphdar-o-Shehenshah-o-faqir
Sbhgahan shd bah sair bishh i
Ba prstari Wafa andesha i
Sar Khush az kifit bad Sahar
Tairan Tasbeeh Khan br Har shajar
Shah rmz agah shd mho namaz
Khaima br zd Dar haqiqat az Majaz
Sher bbr Aamad padid az taraf dasht
Az khrosh o Falak lrzndh gasht
Boi insan dadsh az insan khabar
Panja aalmgir ra zd br kamar
Dast shah nadida khanjar br kshid
Shrzh shiri ra shikam az hm drid
Dil bkhod rahi ndad andesha ra
Sher qalin krd sher bishh ra
Baz soi Haq rmid Aan nasbor
Bod marajsh namaz ba huẓur
Ain chnin Dil Khud nma-o-Khud shkn
Dard andar sina i mmn vatan
Banda i Haq Pesh Maula lasti
Pesh batl az naam br jasti
To Hum ai nadaan Dili aaor bdst
Shahdi ra mhmli aaor bdst
Khoish ra Dar baz-o-Khud ra bazgir
Daam gstr az niaz-o-naz gir
Ishq ra atash zan andesha Kun
Robh Haq bash-o-shiri Pesha Kun
Khauf Haq unvan imaan ast-o-bas
Khauf Ghair az shirk pnhan ast-o-bas
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
