شاعری ہب / نظم / چہ جزو است آنکہ او از کل فزون است

چہ جزو است آنکہ او از کل فزون است

What Is That Part Which Is Greater Than Its Whole

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

سؤال ششم

چہ جزو است آنکہ او از کل فزون است

طریق جستن آن جزو چون است

جواب

خودی ز اندازہ ہای ما فزون است

خودی زان کل کہ تو بینی فزون است

ز گردون بار بار افتد کہ خیزد

بہ بحر روزگار افتد کہ خیزد

جز او در زیر گردون خود نگر کیست؟

بہ بی بالی چنان پرواز گر کیست؟

بہ ظلمت ماندہ و نوری در آغوش

برون از جنت و حوری در آغوش

بہ آن نطقی دل آویزی کہ دارد

ز قعر زندگی گوہر بر آرد

ضمیر زندگانی جاودانی است

بچشم ظاہرش بینی زمانی است

بہ تقدیرش مقام ہست و بود است

نمود خویش و حفظ این نمود است

چہ میپرسی چہ گون است و چہ گون نیست

کہ تقدیر از نھاد او برون نیست

چہ گویم از چگون و بی چگونش

برون مجبور و مختار اندرونش

چنین فرمودۂ سلطان بدر است

کہ ایمان در میان جبر و قدر است

تو ہر مخلوق را مجبور گوئی

اسیر بند نزد و دور گوئی

ولی جان از دم جان آفرین است

بہ چندین جلوہ ہا خلوت نشین است

ز جبر او حدیثی در میان نیست

کہ جان بی فطرت آزاد جان نیست

شبیخون بر جہان کیف و کم زد

ز مجبوری بہ مختاری قدم زد

چو از خود گرد مجبوری فشاند

جہان خویش را چون ناقہ راند

نگردد آسمان بی رخصت او

نتابد اختری بی شفقت او

کند بی پردہ روزی مضمرش را

بچشم خویش بیند جوہرش را

قطار نوریان در رھگذار است

پی دیدار او در انتظار است

شراب افرشتہ از تاکش بگیرد

عیار خویش از خاکش بگیرد

چہ پرسی از طریق جستجویش

فرو آرد مقام ہای و ہویش

شب و روزی کہ داری بر ابد زن

فغان صبحگاہی بر خرد زن

خرد را از حواس آید متاعی

فغان از عشق می گیرد شعاعی

خرد جز را فغان کل را بگیرد

خرد میرد فغان ہرگز نمیرد

خرد بہر ابد ظرفے ندارد

نفس چون سوزن ساعت شمارد

تراشد روز ہا شب ہا سحر ہا

نگیرد شعلہ و چیند شرر ہا

فغان عاشقان انجام کاریست

نہان در یکدم او روزگاریست

خودی تا ممکناتش وا نماید

گرہ از اندرون خود گشاید

از آن نوری کہ وا بیند نداری

تو او را فانی و آنے شماری

از آن مرگی کہ میآید چہ باک است

خودی چون پختہ شد از مرگ پاک است

ز مرگ دیگری لرزد دل من

دل من جان من آب و گل من

ز کار عشق و مستی برفتادن

شرار خود بہ خاشاکی ندادن

بدست خود کفن بر خود بریدن

بچشم خویش مرگ خویش دیدن

ترا این مرگ ہر دم در کمین است

بترس از وی کہ مرگ ما ہمین است

کند گور تو اندر پیکر تو

نکیر و منکر او در بر تو

Soal shshm

Chh jzo ast aankh o az kal fzon ast

Triq jstn Aan jzo Choon ast

Jawaab

Khodi z andazh hai ma fzon ast

Khodi zan kal ke to bini fzon ast

Z grdon Baar Baar aftd ke khizd

Bah Bahr rozgar aftd ke khizd

Jz o Dar zir grdon Khud nagar kist

Bah bi Bali Chunan Parwaaz Gir kist

Bah zlmt mãda-o-nori Dar aġosh

Bron az jannat-o-hori Dar aġosh

Bah Aan ntqi Dil aaoizi ke dard

Z qar Zindagi gohr br aard

Zamir zndgani jaodani ast

Bchshm zahrsh bini zmani ast

Bah tqdirsh mqam hst-o-bod ast

Nmod khoish-o-hfz ain nmod ast

Chh miprsi chh gon ast-o-chh gon nist

Ke taqdir az nhad o bron nist

Chh goim az chgon-o-bi chgonsh

Bron majbur-o-mkhtar andronsh

Chnin frmodh Sultan badar ast

Ke imaan Dar mian jbr-o-qadr ast

To Har mkhloq ra majbur goi

Asir Band Nazd-o-door goi

Wali jaan az dam jaan afrin ast

Bah Chandin Jalwa ha khlot nshin ast

Z jbr o hdisi Dar mian nist

Ke jaan bi fitrat azaad jaan nist

Shbikhon br Jahan kif-o-Kam zd

Z mjbori bah mkhtari Qadam zd

Cho az Khud grd mjbori fshand

Jahan khoish ra Choon naqh rand

Ngrdd Aasman bi rukhsat o

Ntabd akhtri bi shafqat o

Kund bi parda rozi mzmrsh ra

Bchshm khoish bind johrsh ra

Qataar norian Dar rhgzar ast

Pi Deedar o Dar Intezaar ast

Sharab afrshth az taksh bgird

Ayar khoish az khaksh bgird

Chh prsi az triq jstjoish

Fro aard mqam hai-o-hoish

Shab-o-rozi ke dari br Abad zan

Fughaan sbhgahi br khirad zan

Khirad ra az hoas aaid mtaai

Fughaan az Ishq mi gird shaaai

Khirad jz ra Fughaan kal ra bgird

Khirad mird Fughaan hargiz nmird

Khirad bhr Abad zrfe Nadaarad

Nfs Choon sozn saat shmard

Trashd Roz ha Shab ha Sahar ha

Ngird shula-o-chind shrr ha

Fughaan aashqan anjam karist

Nhan Dar ikdm o rozgarist

Khodi ta mmknatsh Wa nmaid

Grah az andrun Khud gshaid

Az Aan nori ke Wa bind ndari

To o ra fani-o-aaney shmari

Az Aan mirgi ke miaaid chh bak ast

Khodi Choon pukhta shd az marg pak ast

Z marg digri lrzd Dil man

Dil man jaan man ab-o-Gul man

Z Kaar Ishq-o-Masti brftadn

Shrar Khud bah khashaki ndadn

Bdst Khud kfn br Khud bridn

Bchshm khoish marg khoish didn

Tra ain marg Har dam Dar kmin ast

Btrs az oi ke marg ma hmin ast

Kund gor to andar Paikar to

Nkir-o-munkar o Dar br to

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے