در معنی اینکہ افلاطون یونانی کہ تصوف و ادبیات اقوام اسلامیہ
To The Effect That Plato
راہب دیرینہ افلاطون حکیم
از گروہ گوسفندان قدیم
رخش او در ظلمت معقول گم
در کہستان وجود افکندہ سم
آنچنان افسون نامحسوس خورد
اعتبار از دست و چشم و گوش برد
گفت سر زندگی در مردن است
شمع را صد جلوہ از افسردن است
بر تخیلہای ما فرمان رواست
جام او خواب آور و گیتی رباست
گوسفندی در لباس آدم است
حکم او بر جان صوفی محکم است
عقل خود را بر سر گردون رساند
عالم اسباب را افسانہ خواند
کار او تحلیل اجزای حیات
قطع شاخ سرو رعنای حیات
فکر افلاطون زیان را سود گفت
حکمت او بود را نابود گفت
فطرتش خوابید و خوابی آفرید
چشم ہوش او سرابی آفرید
بسکہ از ذوق عمل محروم بود
جان او وارفتہ ی معدوم بود
منکر ہنگامہ ی موجود گشت
خالق اعیان نامشہود گشت
زندہ جان را عالم امکان خوش است
مردہ دل را عالم اعیان خوش است
آہوش بی بہرہ از لطف خرام
لذت رفتار بر کبکش حرام
شبنمش از طاقت رم بی نصیب
طایرش را سینہ از دم بی نصیب
ذوق روئیدن ندارد دانہ اش
از طپیدن بی خبر پروانہ اش
راہب ما چارہ غیر از رم نداشت
طاقت غوغای این عالم نداشت
دل بسوز شعلہ ی افسردہ بست
نقش آن دنیای افیون خوردہ بست
از نشیمن سوی گردون پر گشود
باز سوی آشیان نامد فرود
در خم گردون خیال او گم است
من ندانم درد یا خشت خم است
قومہا از سکر او مسموم گشت
خفت و از ذوق عمل محروم گشت
Rahib dirinh aflatun hakeem
Az giroh gosfndan qadim
Rkhsh o Dar zlmt maqol gum
Dar khstan vajud afkndh sm
Aanchnan afson namhsos khord
Iʻtibar az dast-o-Chashm-o-gosh brd
Gft sar Zindagi Dar mardan ast
Shama ra sad Jalwa az afsrdn ast
Br tkhilhai ma farman roast
Jaam o Khwab aaor-o-giti rbast
Gosfndi Dar libas Aadam ast
Hukm o br jaan sofi mhkm ast
Aql Khud ra br sar grdon rsand
Aalam sabab ra afsana khoand
Kaar o thlil ajzai Hayaat
Qta Shaakh sro ranai Hayaat
Fikr aflatun ziyan ra sod gft
Hikmat o bod ra nabod gft
Ftrtsh khoabid-o-khoabi aafrid
Chashm hosh o srabi aafrid
Bskh az zavq Amal mahrum bod
Jaan o oarfth i madom bod
Munkar hngamh i maujud gasht
Khaliq aaian namshhod gasht
Zinda jaan ra Aalam imkan Khush ast
Murda Dil ra Aalam aaian Khush ast
Aahosh bi bhrh az lut̤f khram
Lazzat Raftaar br kbksh haram
Shbnmsh az taqat rm bi nasib
Tairsh ra sina az dam bi nasib
Zavq roeidn Nadaarad daana ash
Az tpidn bi khabar Parwana ash
Rahib ma Chara Ghair az rm ndasht
Taqat ghoghai ain Aalam ndasht
Dil bsoz shula i afsurda bst
Nqsh Aan dniai afyun khordh bst
Az nshimn soi grdon par gshod
Baz soi aashian namd frod
Dar khm grdon Khayal o gum ast
Man ndanm Dard ya khisht khm ast
Qomha az skr o msmom gasht
Khft-o-az zavq Amal mahrum gasht
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
