شاعری ہب / نظم / در بیان اینکہ خودی از عشق و محبت استحکام می پذیرد

در بیان اینکہ خودی از عشق و محبت استحکام می پذیرد

Showing That The Self Is Strengthened By Love.

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

نقطۂ نوری کہ نام او خودی است

زیر خاک ما شرار زندگی است

از محبت می شود پایندہ تر

زندہ تر سوزندہ تر تابندہ تر

از محبت اشتعال جوہرش

ارتقای ممکنات مضمرش

فطرت او آتش اندوزد ز عشق

عالم افروزی بیاموزد ز عشق

عشق را از تیغ و خنجر باک نیست

اصل عشق از آب و باد و خاک نیست

در جہان ہم صلح و ہم پیکار عشق

آب حیوان تیغ جوہر دار عشق

از نگاہ عشق خارا شق شود

عشق حق آخر سراپا حق شود

عاشقی آموز و محبوبی طلب

چشم نوحی قلب ایوبی طلب

کیمیا پیدا کن از مشت گلی

بوسہ زن بر آستان کاملی

شمع خود را ہمچو رومی بر فروز

روم را در آتش تبریز سوز

ہست معشوقی نہان اندر دلت

چشم اگر دارے بیا بنمایمت

عاشقان او ز خوبان خوب تر

خوشتر و زیباتر و محبوب تر

دل ز عشق او توانا می شود

خاک ھمدوش ثریا می شود

خاک نجد از فیض او چالاک شد

آمد اندر وجد و بر افلاک شد

در دل مسلم مقام مصطفی است

آبروی ما ز نام مصطفی است

طور موجے از غبار خانہ اش

کعبہ را بیت الحرم کاشانہ اش

کمتر از آنی ز اوقاتش ابد

کاسب افزایش از ذاتش ابد

بوریا ممنون خواب راحتش

تاج کسرے زیر پای امتش

در شبستان حرا خلوت گزید

قوم و آئین و حکومت آفرید

ماند شبہا چشم او محروم نوم

تا بہ تخت خسروی خوابیدہ قوم

وقت ہیجا تیغ او آہن گداز

دیدہ ی او اشکبار اندر نماز

در دعای نصرت آمین تیغ او

قاطع نسل سلاطین تیغ او

در جھان آئین نو آغاز کرد

مسند اقوام پیشین در نورد

از کلید دین در دنیا گشاد

ہمچو او بطن ام گیتی نزاد

در نگاہ او یکے بالا و پست

با غلام خویش بر یک خوان نشست

در مصافی پیش آن گردون سریر

دختر سردار طی آمد اسیر

پای در زنجیر و ہم بے پردہ بود

گردن از شرم و حیا خم کردہ بود

دخترک را چون نبی بی پردہ دید

چادر خود پیش روی او کشید

ما از آن خاتون طی عریان تریم

پیش اقوام جہان بی چادریم

روز محشر اعتبار ماست او

در جہان ہم پردہ دار ماست او

لطف و قہر او سراپا رحمتی

آن بیاران این باعدا رحمتی

آن کہ بر اعدا در رحمت گشاد

مکہ را پیغام ’’لاتثریب‘‘ داد

ما کہ از قید وطن بیگانہ ایم

چون نگہ نور دو چشمیم و یکیم

از حجاز و چین و ایرانیم ما

شبنم یک صبح خندانیم ما

مست چشم ساقی بطحاستیم

در جہان مثل می و میناستیم

امتیازات نسب را پاک سوخت

آتش او این خس و خاشاک سوخت

چون گل صد برگ ما را بو یکیست

اوست جان این نظام و او یکیست

سر مکنون دل او ما بدیم

نعرۂ بی باکانہ زد افشا شدیم

شور عشقش در نے خاموش من

می تپد صد نغمہ در آغوش من

من چہ گویم از تولایش کہ چیست

خشک چوبی در فراق او گریست

ہستی مسلم تجلے گاہ او

طور ہا بالد ز گرد راہ او

پیکرم را آفرید آئینہ اش

صبح من از آفتاب سینہ اش

در تپید دمبدم آرام من

گرم تر از صبح محشر شام من

ابر آذار است و من بستان او

تاک من نمناک از باران او

چشم در کشت محبت کاشتم

از تماشا حاصلی برداشتم

خاک یثرب از دو عالم خوشتر است

ای خنک شہری کہ آنجا دلبر است

کشتہ ی انداز ملا جامیم

نظم و نثر او علاج خامیم

شعر لبریز معانی گفتہ است

در ثنای خواجہ گوہر سفتہ است

’’نسخۂ کونین را دیباچہ اوست

جملہ عالم بندگان و خواجہ اوست‘‘

کیفیت ہا خیزد از صبہای عشق

ہست ہم تقلید از اسمای عشق

کامل بسطام در تقلید فرد

اجتناب از خوردن خربوزہ کرد

عاشقی ؟ محکم شو از تقلید یار

تا کمند تو شود یزدان شکار

اندکی اندر حرای دل نشین

ترک خود کن سوی حق ہجرت گزین

محکم از حق شو سوی خود گام زن

لات و عزای ہوس را سر شکن

لشکری پیدا کن از سلطان عشق

جلوہ گر شو بر سر فاران عشق

تا خدای کعبہ بنوازد ترا

شرح ’’انے جاعل‘‘ سازد ترا

Nqth nori ke Naam o khodi ast

Zir Khaak ma shrar Zindagi ast

Az Mohabbat mi shod paindh tr

Zinda tr sozndh tr tabanda tr

Az Mohabbat ishteal johrsh

Artqai mmknat mzmrsh

Fitrat o atash andozd z Ishq

Aalam afrozi biamozd z Ishq

Ishq ra az teġ-o-khanjar bak nist

Asal Ishq az ab-o-bad-o-Khaak nist

Dar Jahan Hum slh-o-Hum Paikar Ishq

Ab haivan teġ jauhar Daar Ishq

Az Nigah Ishq khara shq shod

Ishq Haq Aakhir srapa Haq shod

Aashqi aamoz-o-mhbobi Talab

Chashm nohi qalb aiobi Talab

Kimiya Paida Kun az msht gali

Bosa zan br aastan kamli

Shama Khud ra hmcho rumi br froz

Rum ra Dar atash tabrez soz

Hst mashoqi nhan andar dlt

Chashm Agar dare bia bnmaimt

Aashqan o z khoban khub tr

Khoshtr-o-zibatr-o-Mehboob tr

Dil z Ishq o tavana mi shod

Khaak hmdosh surayya mi shod

Khaak njd az fiz o Chalaak shd

Aamad andar ojd-o-br aflak shd

Dar Dil muslim mqam Mustafa ast

Aabroi ma z Naam Mustafa ast

Toor moje az ghbar Khana ash

Kaaba ra bait alhrm kashanh ash

Kamtar az aani z aoqatsh Abad

Kasb afzaish az zatsh Abad

Boria mmnon Khwab rahtsh

Taj ksre zir pai amtsh

Dar Shabistan hra khlot gzid

Qaum-o-aaein-o-Hukoomat aafrid

Mand shbha Chashm o mahrum nom

Ta bah takht khsroi khoabidh Qaum

Waqt hija teġ o aahn gdaz

Didh i o ashkbar andar namaz

Dar daai nusrat Aameen teġ o

Qata nasl slatin teġ o

Dar jhan aaein Nau Aaghaaz krd

Msnd aqvam Peshin Dar nord

Az klid din Dar duniya Gushad

Hmcho o btn am giti nzad

Dar Nigah o ikey bala-o-pst

Ba Ghulam khoish br yak Khan Nishast

Dar msafi Pesh Aan grdon sarir

Dukhtar srdar ti Aamad asir

Pai Dar zanjir-o-Hum be parda bod

Gardan az sharam-o-haya khm krdh bod

Dkhtrk ra Choon Nabi bi parda did

Chadar Khud Pesh ravi o kshid

Ma az Aan khatun ti arian trim

Pesh aqvam Jahan bi chadrim

Roz Mahshar iʻtibar mast o

Dar Jahan Hum parda Daar mast o

Lut̤f-o-qahr o srapa rhmti

Aan biaran ain baada rhmti

Aan ke br aada Dar Rehmat Gushad

Makkah ra Paigham latsrib dad

Ma ke az Qaid vatan begana aim

Choon ngh Noor do chshmim-o-ikim

Az hjaz-o-chain-o-airanim ma

Shabnam yak Subh khndanim ma

Mast Chashm Saaqi bthastim

Dar Jahan Misal mi-o-minastim

Amtiazat nsb ra pak sokht

Atash o ain khs-o-khashak sokht

Choon Gul sad brg ma ra Boo ikist

Aost jaan ain Nizam-o-o ikist

Sar maknun Dil o ma bdim

Narh bi bakanh zd afsha shdim

Shor ashqsh Dar Ne Khamosh man

Mi tpd sad naghma Dar aġosh man

Man chh goim az tolaish ke chist

Khushk chobi Dar Firaaq o grist

Hasti muslim tjle gah o

Toor ha bald z grd Raah o

Pikrm ra aafrid aaeena ash

Subh man az Aaftaab sina ash

Dar tpid dmbdm aaraam man

Garam tr az Subh Mahshar Shaam man

Abar aazar ast-o-man bstan o

Tak man nmnak az baran o

Chashm Dar ksht Mohabbat kashtm

Az tamasha hasli brdashtm

Khaak isrb az do Aalam khoshtr ast

Ai khnk shahri ke aanja dlbr ast

Kshth i andaz mila jamim

Nazm-o-nasr o ilaaj khamim

Sher lbriz maani gfth ast

Dar snai Khwaja gohr sfth ast

Nskhh Kaunain ra dibaca aost

Jumla Aalam bndgan-o-Khwaja aost

Kifit ha khizd az sbhai Ishq

Hst Hum taqlid az asmai Ishq

Kamil bstam Dar taqlid frd

Ijtinab az Khordan kharbuza krd

Aashqi mhkm Show az taqlid Yaar

Ta kmnd to shod yazdan shikar

Andki andar hrai Dil nshin

Turk Khud Kun soi Haq hjrt gzin

Mhkm az Haq Show soi Khud gam zan

Lat-o-azai havas ra sar shkn

Lshkri Paida Kun az Sultan Ishq

Jalwa Gir Show br sar faran Ishq

Ta khdai Kaaba bnoazd tra

Shrh aney jaal sazd tra

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے