سیف الملوک (اوّل حمد ثناء الٰہی)
Sif Almlok Aol Hamd Snae Ilahi
اوّل حمد ثناء الٰہی جو مالک ہر ہر دا
اوہدا نام چتارن والا کسے میدان نہ ہردا
اوہ محبوب حبیب رباناں حامی روز حشر دا
آپ یتیم، یتیماں تائیں ہتھ سرے پر دھردا
رحمت دا دریا الٰہی ہر دم و گدا تیرا
جے اک قطرہ بخشیں مینوں کم بن جاوے میرا
عدل کریں تاں تھر تھر کمبن اُچیاں شاناں والے
فضل کریں تاں بخشے جاون میں ورگے منہ کالے
واہ کریم اُمت دا والی مہر شفاعت کردا
جبرائیل جیئے جس چاکر نبیاں دا سر کردا
خس خس جتنا قدر نہ میرا میرے صاحب نوں وڈیائیاں
میں گلیاں دا روڑا کوڑا محل چڑھایا سائیاں
میں نیواں میرا مرشد اچا اچیاں دے سنگ لائی
صدقے جاواں انہاں اوچیاں توں جنہاں نیویاں نال نبھائی
معجزیوں اُس بہت ودھائی تھوڑی سی مہمانی
لشکر تُساں سبھ رجایا بکے کاسے پانی
لاش میری نوں نہ دفنانا جد تک پیر نہ آوے
آپ پڑھے تکبیراں میریاں چک بقیع دفناوے
مرشد دے دوارے اتے محکم لائیے جھوکاں
نویں نویں نہ یار بنائیے وانگ کمینیاں لوکاں
توں بیلی تے سب جگ بیلی تے ان بیلی وی بیلی
سجناں باجھ محمد بخشاؔ سنجی پئی اے حویلی
جس دل اندر عشق سماناں اوس نہیں پھر جاناں
سوہنے سوہنے ملن ہزاراں اساں ناہیں یاروٹاناں
پاسے پاسے چلی جوانی پاس نہ سدیا یاراں
ساتھی کون محمد بخشاؔ درد ونڈے غمحواراں
مان نہ کریئو روپ گھنے دا وارث کون حسن دا
سدا نہ رہن شاخاں ہریاں سدا نہ پھل چمن دا
سدا نہ باغ بلبل بولے سدا نہ باغ بہاراں
سدا نہ ماں پیو حسن جوانی سدا نہ صحبت یاراں
لوئی لوئی بھر لے کڑئیے جے توں بھانڈا بھرناں
شام پئی بن شام محمدؔ گھر جاندی نے ڈرناں
باغ بہاراں تے گلزاراں بن یاراں کس کاری
یار ملن دکھ جان ہزاراں شکر کراں لکھ واری
لمیں رات وچھوڑے والی پل جھل سکھیاں بھانے
جو کوئی قید عشق دے اندر قدر اوہو کج جانے
اچی جائی نیوں لگایا بنی مصیبت بھاری
یاراں باجھ محمد بخشاؔ کون کرے غمخواری
غم بے غمحوار نہ کوئی گن گن دساں کینوں
جس دے پیچھے کرم گنوائیاں لکھ نہ دیوے مینوں
لے او یار حوالے رب دے میلے چار دیناں دے
اُس دن عید مبارک ہوسی جس دن فیر میلاں گے
Aol Hamd snae Ilahi jo Malik Har Har da
Aohda Naam chtarn vala ksey maidan na hŕda
Aoh Mehboob Habeeb rbanan hami roz Hashr da
Aap itim itiman taein hth srey par dhrda
Rehmat da Darya Ilahi Har dam-o-Gada Tera
Jey Ik qatra bkhshin minon Kam ban jaoey Mera
Adl karein tan thr thr kmbn achian shanan oaley
Fazl karein tan bkhshey jaon mein orge Munh Kale
Vah Kareem amt da oali mahr Shafa'at krda
Jibrail jiee Jis Chakar nbian da sar krda
Khs khs jtna qadr na Mera Mere sahab non odiaeian
Mein Galiyan da rora kora mahal chrhaia saian
Mein nioan Mera mrshd acha achian de sang lai
Sdqey jaoan anhan aochian ton jnhan nioian nal nbhai
Majzion as bahut odhaei thori si mehmani
Lashkar tsan sbh rjaia bkey kasey paani
Lash Meri non na dafnana jd tak Peer na aaoey
Aap Parhe tkbiran mirian chk bqia dfnaoe
Mrshd de doare atey mhkm laiey jhokan
Noin noin na Yaar bnaiey oang kminian lokan
Ton bili tey Sab jag bili tey Un bili oi bili
Sjnan bajh Muhammad bkhsha snji pi aey haveli
Jis Dil andar Ishq smanan aos nahin phir janan
Sohne sohne milan hzaran asan nahin iarotanan
Pasey pasey Chali jawani paas na sdia iaran
Sathi kaun Muhammad bkhsha dard onde ghmhoaran
Maan na krieo rup Ghane da varis kaun Hasan da
Sada na rhn shakhan hrian sada na phal Chaman da
Sada na Baagh bulbul bole sada na Baagh Baharaan
Sada na Maa Piyo Hasan jawani sada na suhbat iaran
Loi loi bhr le kreie jey ton bhanda bhrnan
Shaam pi ban Shaam mhmd ghar jandi Ne drnan
Baagh Baharaan tey glzaran ban iaran Kis kari
Yaar milan dukh jaan hzaran Shukr kran lkh oari
Lmin Raat ochhore oali pul jhl Sakhiyan bhane
Jo Koi Qaid Ishq de andar qadr aoho kaj jaane
Achi Jaai nion lgaia bni Musibat Bhaari
Iaran bajh Muhammad bkhsha kaun krey ghmkhoari
Gham be ghmhoar na Koi gun gun dsan kinon
Jis de peeche Karam gnoaeian lkh na dioey minon
Le o Yaar hoaley Rabb de miley Chaar dinan de
As Din aid mubarak hosi Jis Din fir milan Ge
حضرت میاں محمد بخشؒ
حضرت میاں محمد بخش قادریؒ (1830ء – 22 جنوری 1907ء) برصغیر پاک و ہند اور خطۂ کشمیر و پنجاب کے مایہ ناز صوفی بزرگ، ولیِ کامل اور پنجابی و پوٹھوہاری زبان کے عظیم ترین تمثیلی...
