شاعری ہب / نظم / پیغام افغانی با ملت روسیہ

پیغام افغانی با ملت روسیہ

Afghani’s Message to The Russian People

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

منزل و مقصود قرآن دیگر است

رسم و آئین مسلمان دیگر است

در دل او آتش سوزندہ نیست

مصطفی در سینہ او زندہ نیست

بندہ مؤمن ز قرآن بر نخورد

در ایاغ او نہ می دیدم نہ درد

خود طلسم قیصر و کسری شکست

خود سر تخت ملوکیت نشست

تا نہال سلطنت قوت گرفت

دین او نقش از ملوکیت گرفت

از ملوکیت نگہ گردد دگر

عقل و ہوش و رسم و رہ گردد دگر

تو کہ طرح دیگری انداختی

دل ز دستور کہن پرداختی

ہمچو ما اسلامیان اندر جہان

قیصریت را شکستی استخوان

تا بر افروزی چراغی در ضمیر

عبرتی از سر گذشت ما بگیر

پای خود محکم گذار اندر نبرد

گرد این لات و ہبل دیگر مگرد

ملتی می خواہد این دنیای پیر

آنکہ باشد ہم بشیر و ہم نذیر

باز می آئی سوی اقوام شرق

بستہ ایام تو با ایام شرق

تو بجان افکندہ ئی سوزی دگر

در ضمیر تو شب و روزی دگر

کہنہ شد افرنگ را آئین و دین

سوی آن دیر کہن دیگر مبین

کردہ ئے کار خداوندان تمام

بگذر از لا جانب الا خرام

در گذر از لا اگر جویندہ ئی

تا رہ اثبات گیری زندہ ئی

ای کہ می خواہی نظام عالمی

جستہ ئی او را اساس محکمی؟

داستان کہنہ شستی باب باب

فکر را روشن کن از ام الکتاب

با سیہ فامان ید بیضا کہ داد

مژدۂ لا قیصر و کسری کہ داد

در گذر از جلوہ ہای رنگ رنگ

خویش را دریاب از ترک فرنگ

گر ز مکر غربیان باشی خبیر

روبہی بگذار و شیری پیشہ گیر

چیست روباہی تلاش ساز و برگ

شیر مولا جوید آزادی و مرگ

جز بہ قرآن ضیغمی روباہی است

فقر قرآن اصل شاہنشاہی است

فقر قرآن اختلاط ذکر و فکر

فکر را کامل ندیدم جز بہ ذکر

ذکر ذوق و شوق را دادن ادب

کار جان است این ، کار کام و لب

خیزد از وی شعلہ ہای سینہ سوز

با مزاج تو نمی سازد ہنوز

ای شہید شاہد رعنای فکر

با تو گویم از تجلی ہای فکر

چیست قرآن ؟ خواجہ را پیغام مرگ

دستگیر بندۂ بی ساز و برگ

ہیچ خیر از مردک زرکش مجو،

’’لن تنالوا البر حتی تنفقوا‘‘

از ربا آخر چہ می زاید فتن

کش نداند لذت قرض حسن

از ربا جان تیرہ دل چون خشت و سنگ

آدمی درندہ بی دندان و چنگ

رزق خود را از زمین بردن رواست

این متاع بندہ و ملک خداست

بندۂ مؤمن امین ، حق مالک است

غیر حق ہر شی کہ بینی ہالک است

رایت حق از ملوک آمد نگون

قریہ ہا از دخل شان خوار و زبون

آب و نان ماست از یک مائدہ

دودۂ آدم ’’کنفس واحدہ‘‘

نقش قرآن تا درین عالم نشست

نقشہای کاہن و پایا شکست

فاش گویم آنچہ در دل مضمر است

این کتابی نیست چیزی دیگر است

چون بجان در رفت جان دیگر شود

جان چو دیگر شد جہان دیگر شود

مثل حق پنہان و ہم پیداست این

زندہ و پایندہ و گویاست این

اندرو تقدیر ہای غرب و شرق

سرعت اندیشہ پیدا کن چو برق

با مسلمان گفت جان بر کف بنہ

ہر چہ از حاجت فزون داری بدہ

آفریدی شرع و آئینی دگر

اندکی با نور قرآنش نگر

از بم و زیر حیات آگہ شوی

ہم ز تقدیر حیات آگہ شوی

محفل ما بی می و بی ساقی است

ساز قرآن را نواہا باقی است

زخمۂ ما بی اثر افتد اگر

آسمان دارد ھزاران زخمہ ور

ذکر حق از امتان آمد غنی

از زمان و از مکان آمد غنی

ذکر حق از ذکر ہر ذاکر جداست

احتیاج روم و شام او را کجاست

حق اگر از پیش ما برداردش

پیش قومی دیگری بگذاردش

از مسلمان دیدہ ام تقلید و ظن

ہر زمان جانم بلرزد در بدن

ترسم از روزی کہ محرومش کنند

آتش خود بر دل دیگر زنند

پیر رومی بہ زندہ رود می گوید کہ شعری بیار

پیر رومی آن سراپا جذب و درد

این سخن دانم کہ با جانش چہ کرد

از درون آہی جگر دوزی کشید

اشک او رنگین تر از خون شہید

آنکہ تیرش جز دل مردان نسفت

سوی افغانی نگاہی کرد و گفت

’’دل بخون مثل شفق باید زدن

دست در فتراک حق باید زدن

جان ز امید است چون جوئی روان

ترک امید است مرگ جاودان‘‘

باز در من دید و گفت ای زندہ رود

با دو بیتی آتش افکن در وجود

ناقۂ ما خستہ و محمل گران

تلخ تر باید نوای ساربان

امتحان پاک مردان از بلاست

تشنگان را تشنہ تر کردن رواست

در گذر مثل کلیم از رود نیل

سوی آتش گام زن مثل خلیل

نغمۂ مردی کہ دارد بوی دوست

ملتی را میبرد تا کوی دوست

Manzil-o-maqsud Quran Digar ast

Rasm-o-aaein musalman Digar ast

Dar Dil o atash sozndh nist

Mustafa Dar sina o zinda nist

Banda mmn z Quran br nkhord

Dar aiagh o na mi didm na Dard

Khud tlsm qisr-o-ksri shikast

Khud sar takht mlokit Nishast

Ta nhal saltanat quwat grft

Din o nqsh az mlokit grft

Az mlokit ngh grdd dgr

Aql-o-hosh-o-rasm-o-rh grdd dgr

To ke tara digri andakhti

Dil z dastur khn prdakhti

Hmcho ma aslamian andar Jahan

Qisrit ra shksti ustukhwan

Ta br afrozi Charaghi Dar zamir

Abrti az sar gzsht ma bgir

Pai Khud mhkm gzar andar nbrd

Grd ain lat-o-hbl Digar mgrd

Milti mi khoahd ain dniai Peer

Aankh bashad Hum bashir-o-Hum nzir

Baz mi Aai soi aqvam shrq

Basta iyyam to ba iyyam shrq

To bjan afkndh i sozi dgr

Dar zamir to Shab-o-rozi dgr

Khnh shd afrng ra aaein-o-din

Soi Aan dir khn Digar mbin

Krdh e Kaar khdaondan Tamaam

Bgzr az La janib ala khram

Dar gzr az La Agar joindh i

Ta rh isbat giri zinda i

Ai ke mi khoahi Nizam aalmi

Jsth i o ra asas mhkmi

Dastaan khnh shsti bab bab

Fikr ra Roshan Kun az am alktab

Ba sih faman yad baiza ke dad

Mzhdh La qisr-o-ksri ke dad

Dar gzr az Jalwa hai rang rang

Khoish ra driab az turk frng

Gir z mkr ghrbian bashi khbir

Robhi bgzar-o-shiri Pesha gir

Chist robahi Talaash Saaz-o-brg

Sher Maula joid azadi-o-marg

Jz bah Quran zighmi robahi ast

Fqr Quran Asal shahnshahi ast

Fqr Quran ikhtilat zakar-o-fikr

Fikr ra kamil ndidm jz bah zakar

Zakar zavq-o-Shoq ra dadn adab

Kaar jaan ast ain Kaar Kaam-o-Lab

Khizd az oi shula hai sina soz

Ba mizaj to nami sazd hnoz

Ai Shaheed shahid ranai fikr

Ba to goim az tjli hai fikr

Chist Quran Khwaja ra Paigham marg

Dstgir bndh bi Saaz-o-brg

Hich khair az mrdk zrksh mjo

Ln tnaloa albr hti tnfqoa

Az riba Aakhir chh mi zaid ftn

Ksh ndand lazzat qarz Husn

Az riba jaan tera Dil Choon khisht-o-sang

Aadmi darinda bi dandan-o-chng

Rizq Khud ra az Zameen brdn roast

Ain mtaa Banda-o-Mulk khdast

Bndh mmn amin Haq Malik ast

Ghair Haq Har shi ke bini halk ast

Rait Haq az mlok Aamad ngon

Qrih ha az dkhl shan khoar-o-zbon

Ab-o-naan mast az yak madh

Dodh Aadam knfs oahdh

Nqsh Quran ta drin Aalam Nishast

Nqshhai kahn-o-paaya shikast

Fash goim aanchh Dar Dil mazmoon ast

Ain ktabi nist chizi Digar ast

Choon bjan Dar rft jaan Digar shod

Jaan cho Digar shd Jahan Digar shod

Misal Haq pnhan-o-Hum pidast ain

Zinda-o-paindh-o-goiast ain

Andro taqdir hai ghrb-o-shrq

Srat andesha Paida Kun cho barq

Ba musalman gft jaan br kf bnh

Har chh az hajat fzon dari bdh

Afridi shra-o-aaini dgr

Andki ba Noor qraansh nagar

Az bam-o-zir Hayaat aagh shoi

Hum z taqdir Hayaat aagh shoi

Mahfil ma bi mi-o-bi Saaqi ast

Saaz Quran ra noaha Baqi ast

Zkhmh ma bi Asar aftd Agar

Aasman dard hzaran zkhmh or

Zakar Haq az amtan Aamad Ghani

Az zman-o-az makan Aamad Ghani

Zakar Haq az zakar Har zakr jdast

Ihtiyaj rum-o-Shaam o ra kjast

Haq Agar az Pesh ma brdardsh

Pesh qaumi digri bgzardsh

Az musalman didh am taqlid-o-zn

Har zman janm blrzd Dar badan

Trsm az rozi ke mhromsh knnd

Atash Khud br Dil Digar znnd

Peer rumi bah zinda rud mi goid ke shari biar

Peer rumi Aan srapa jazb-o-Dard

Ain skhn danm ke ba jansh chh krd

Az dron aahi jigar dozi kshid

Ashk o Rangeen tr az khoon Shaheed

Aankh tirsh jz Dil mardan nsft

Soi afghani ngahi krd-o-gft

Dil bkhon Misal shafaq baid zdn

Dast Dar ftrak Haq baid zdn

Jaan z Umeed ast Choon joi Rawaan

Turk Umeed ast marg jaodan

Baz Dar man did-o-gft ai zinda rud

Ba do biti atash afkn Dar vajud

Naqh ma khasta-o-mhml gran

Talakh tr baid noai sarban

Imtihan pak mardan az blast

Tshngan ra tishna tr Kardan roast

Dar gzr Misal klim az rud nil

Soi atash gam zan Misal khlil

Nghmh mrdi ke dard boi Dost

Milti ra mibrd ta Kavi Dost

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے