نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست
A Flame Is In My Minstrelsy
نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست
بخاشاکم شرار افتادہ باد صبحدم تیز است
ندارد عشق سامانی ولیکن تیشہ ئی دارد
خراشد سینۂ کہسار و پاک از خون پرویز است
مرا در دل خلید این نکتہ از مرد ادا دانی
ز معشوقان نگہ کاری تر از حرف دلاویز است
بہ بالینم بیا ، یکدم نشین ، کز درد مہجوری
تہی پیمانہ بزم ترا پیمانہ لبریز است
بہ بستان جلوہ دادم آتش داغ جدائی را
نسیمش تیز تر می سازد و شبنم غلط ریز است
اشارتہای پنہان خانمان برہم زند لیکن
مرا آن غمزہ می باید کہ بیباک است و خونریز است
نشیمن ہر دو را در آب و گل لیکن چہ رازست این
خرد را صحبت گل خوشتر آید دل کم آمیز است
مرا بنگر کہ در ہندوستان دیگر نمی بینی
برہمن زادہ ئی رمز آشنای روم و تبریز است
Noai man az Aan par soz-o-bibak-o-Gham angizst
Bkhashakm shrar aftadh bad sbhdm tez ast
Nadaarad Ishq samani olikn tishh i dard
Khrashd sinh khsar-o-pak az khoon proiz ast
Mara Dar Dil khlid ain nkth az mard Ada Dani
Z mashoqan ngh kari tr az harf dlaoiz ast
Bah balinm bia ikdm nshin kz Dard Mahjoori
Thi Paimana bzm tra Paimana lbriz ast
Bah bstan Jalwa dadm atash daġ Judayi ra
Nsimsh tez tr mi sazd-o-shabnam Ghalat riz ast
Asharthai pnhan khanman brhm znd Lekin
Mara Aan ghmzh mi baid ke bibak ast-o-khonriz ast
Nshimn Har do ra Dar ab-o-Gul Lekin chh razst ain
Khirad ra suhbat Gul khoshtr aaid Dil Kam aamiz ast
Mara bngr ke Dar hindustan Digar nami bini
Brhmn zadh i rmz aashnai rum-o-tabrez ast
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
