شاعری ہب / نظم / در حقیقت شعر و اصلاح ادبیات اسلامیہ

در حقیقت شعر و اصلاح ادبیات اسلامیہ

Concerning The True Nature Of Poetry And Reform Of Islamic Literature.

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

گرم خون انسان ز داغ آرزو

آتش ، این خاک از چراغ آرزو

از تمنا می بجام آمد حیات

گرم خیز و تیزگام آمد حیات

زندگی مضمون تسخیر است و بس

آرزو افسون تسخیر است و بس

زندگی صید افکن و دام آرزو

حسن را از عشق پیغام آرزو

از چہ رو خیزد تمنا دمبدم

این نواے زندگی را زیر و بم

ہر چہ باشد خوب و زیبا و جمیل

در بیابان طلب ما را دلیل

نقش او محکم نشیند در دلت

آرزو ہا آفریند در دلت

حسن خلاق بہار آرزوست

جلوہ اش پروردگار آرزوست

سینہ ی شاعر تجلی زار حسن

خیزد از سینای او انوار حسن

از نگاہش خوب گردد خوب تر

فطرت از افسون او محبوب تر

از دمش بلبل نوا آموخت است

غازہ اش رخسار گل افروخت است

سوز او اندر دل پروانہ ہا

عشق را رنگین ازو افسانہ ہا

بحر و بر پوشیدہ در آب و گلشن

صد جھان تازہ مضمر در دلش

در دماغش نادمیدہ لالہ ہا

ناشنیدہ نغمہ ہا ھم نالہ ہا

فکر او با ماہ و انجم ہمنشین

زشت را نا آشنا خوب آفرین

خضر و در ظلمات او آب حیات

زندہ تر از آب چشمش کائنات

ما گران سیریم و خام و سادہ ایم

در رہ منزل ز پا افتادہ ایم

عندلیب او نوا پرداخت است

حیلہ ئی از بہر ما انداخت است

تا کشد ما را بفردوس حیات

حلقہ ی کامل شود قوس حیات

کاروانھا از درایش گام زن

در پی آواز نایش گام زن

چون نسیمش در ریاض ما وزد

نرمک اندر لالہ و گل می خزد

از فریب او خود افزا زندگی

خود حساب و نا شکیبا زندگی

اہل عالم را صلا بر خوان کند

آتش خود را چو باد ارزان کند

وای قومی کز اجل گیرد برات

شاعرش وا بوسد از ذوق حیات

خوش نماید زشت را آئینہ اش

در جگر صد نشتر از نوشینہ اش

بوسہ ی او تازگی از گل برد

ذوق پرواز از دل بلبل برد

سست اعصاب تو از افیون او

زندگانی قیمت مضمون او

می رباید ذوق رعنائی ز سرو

جرہ شاہین از دم سردش تذرو

ماہی و از سینہ تا سر آدم است

چون بنات آشیان اندر یم است

از نوا بر ناخدا افسون زند

کشتیش در قعر دریا افکند

نغمہ ہایش از دلت دزدد ثبات

مرگ را از سحر او دانی حیات

دایہ ی ہستی ز جان تو برد

لعل عنابی ز کان تو برد

چون زیان پیرایہ بندد سود را

می کند مذموم ہر محمود را

در یم اندیشہ اندازد ترا

از عمل بیگانہ می سازد ترا

خستہ و ما از کلامش خستہ تر

انجمن از دور جامش خستہ تر

جوی برقی نیست در نیسان او

یک سراب رنگ و بو بستان او

حسن او را با صداقت کار نیست

در یمش جز گوہر تف دار نیست

خواب را خوشتر ز بیداری شمرد

آتش ما از نفسہایش فسرد

قلب مسموم از سرود بلبلش

خفتہ ماری زیر انبار گلشن

از خم و مینا و جامش الحذر

از می آئینہ فامش الحذر

ای ز پا افتادہ ی صہبای او

صبح تو از مشرق مینای او

ای دلت از نغمہ ہایش سرد جوش

زہر قاتل خوردہ ئی از راہ گوش

ای دلیل انحطاط انداز تو

از نوا افتاد تار ساز تو

آن چنان زار از تن آسانی شدی

در جہان ننگ مسلمانی شدی

از رگ گل می توان بستن ترا

از نسیمی می توان خستن ترا

عشق رسوا گشتہ از فریاد تو

زشت رو تمثالش از بہزاد تو

زرد از آزار تو رخسار او

سردے تو بردہ سوز از نار او

خستہ جان از خستہ جانیہای تو

ناتوان از ناتوانیھای تو

گریہ ی طفلانہ در پیمانہ اش

کلفت آہی متاع خانہ اش

سر خوش از دریوزہ ی میخانہ ہا

جلوہ دزد روزن کاشانہ ہا

نا خوشی ، افسردہ ئی ، آزردہ ئی

از لگد کوب نگہبان مردہ ئی

از غمان مانند نی کاہیدہ ئی

وز فلک صد شکوہ بر لب چیدہ ئی

لابہ و کین جوھر آئینہ اش

ناتوانی ھمدم دیرینہ اش

پست بخت و زیر دست و دون نہاد

ناسزا و ناامید و نامراد

شیونش از جان تو سرمایہ برد

لطف خواب از دیدہ ی ہمسایہ برد

وای بر عشقی کہ نار او فسرد

در حرم زائید و در بتخانہ مرد

ای میان کیسہ ات نقد سخن

بر عیار زندگی او را بزن

فکر روشن بین عمل را رہبر است

چون درخش برق پیش از تندر است

فکر صالح در ادب می بایدت

رجعتی سوی عرب می بایدت

دل بہ سلمای عرب باید سپرد

تا دمد صبح حجاز از شام کرد

از چمن زار عجم گل چیدہ ئی

نو بھار ہند و ایران دیدہ ئی

اندکی از گرمی صحرا بخور

بادہ ی دیرینہ از خرما بخور

سر یکے اندر بر گرمش بدہ

تن دمی با صرصر گرمش بدہ

مدتی غلطیدہ ئی اندر حریر

خو بہ کرپاس درشتی ہم بگیر

قرنھا بر لالہ پا کوبیدہ ئی

عارض از شبنم چو گل شوئیدہ ئی

خویش ر بر ریگ سوزان ہم بزن

غوطہ اندر چشمہ ی زمزم بزن

مثل بلبل ذوق شیون تا کجا

در چمن زاران نشیمن تا کجا

ای ھما از یمن دامت ارجمند

آشیانی ساز بر کوہ بلند

آشیانی برق و تندر در بری

از کنام جرہ بازان برتری

تا شوی در خورد پیکار حیات

جسم و جانت سوزد از نار حیات

Garam khoon insan z daġ Aarzoo

Atash ain Khaak az Charagh Aarzoo

Az Tamanna mi bjam Aamad Hayaat

Garam khiz-o-tizgam Aamad Hayaat

Zindagi mazmun tskhir ast-o-bas

Aarzoo afson tskhir ast-o-bas

Zindagi sid afkn-o-Daam Aarzoo

Husn ra az Ishq Paigham Aarzoo

Az chh ro khizd Tamanna dmbdm

Ain noae Zindagi ra zir-o-bam

Har chh bashad khub-o-ziba-o-jmil

Dar bayaban Talab ma ra dlil

Nqsh o mhkm nshind Dar dlt

Aarzoo ha aafrind Dar dlt

Husn khlaq Bahar aarzost

Jalwa ash Parvardigar aarzost

Sina i shair tjli Zar Husn

Khizd az sinai o anoar Husn

Az ngahsh khub grdd khub tr

Fitrat az afson o Mehboob tr

Az dmsh Bulbul noa aamokht ast

Ghazh ash Rukhsaar Gul afrokht ast

Soz o andar Dil Parwana ha

Ishq ra Rangeen azo afsana ha

Bahr-o-br Poshida Dar ab-o-Gulshan

Sad jhan Taaza mazmoon Dar dlsh

Dar dmaghsh nadmidh lala ha

Nashnidh naghma ha hm Naala ha

Fikr o ba Maah-o-anjm hmnshin

Zsht ra Na ashna khub afrin

Khzr-o-Dar zlmat o ab Hayaat

Zinda tr az ab chshmsh Kainaat

Ma gran sirim-o-kham-o-saada aim

Dar rh Manzil z paa aftadh aim

Andlib o noa prdakht ast

Hilh i az bhr ma andakht ast

Ta kshd ma ra bfrdos Hayaat

Halqa i kamil shod qos Hayaat

Karoanha az draish gam zan

Dar Pi Aawaaz naish gam zan

Choon nsimsh Dar riyaz ma ozd

Nrmk andar lala-o-Gul mi khzd

Az fareb o Khud afza Zindagi

Khud hisab-o-Na shkiba Zindagi

Ahl Aalam ra sla br Khan Kund

Atash Khud ra cho bad arzan Kund

Oai qaumi kz ajal gird barat

Shaarsh Wa bosd az zavq Hayaat

Khush nmaid zsht ra aaeena ash

Dar jigar sad nishtar az noshinh ash

Bosa i o tazgi az Gul brd

Zavq Parwaaz az Dil Bulbul brd

Sust asaab to az afyun o

Zndgani qeemat mazmun o

Mi rbaid zavq Ra'naayi z sro

Jrh shahin az dam srdsh tzro

Mahi-o-az sina ta sar Aadam ast

Choon Banaat aashian andar im ast

Az noa br nakhuda afson znd

Kshtish Dar qar Darya afknd

Naghma haish az dlt dzdd sbat

Marg ra az Sahar o Dani Hayaat

Daya i Hasti z jaan to brd

Lal anabi z kaan to brd

Choon ziyan Pairaya bndd sod ra

Mi Kund mzmom Har mhmod ra

Dar im andesha andazd tra

Az Amal begana mi sazd tra

Khasta-o-ma az klamsh khasta tr

Anjuman az door jamsh khasta tr

Joi barqi nist Dar nisan o

Yak sarab rang-o-Boo bstan o

Husn o ra ba sadaqat Kaar nist

Dar imsh jz gohr tf Daar nist

Khwab ra khoshtr z bidari shmrd

Atash ma az nfshaish fsrd

Qalb msmom az srod blblsh

Khfth mari zir ambar Gulshan

Az khm-o-mina-o-jamsh alhzr

Az mi aaeena famsh alhzr

Ai z paa aftadh i shbai o

Subh to az Mashriq minai o

Ai dlt az naghma haish Sard josh

Zahr qatil khordh i az Raah gosh

Ai dlil anhtat andaz to

Az noa aftad Taar Saaz to

Aan Chunan Zar az tan asani shdi

Dar Jahan nng mslmani shdi

Az rag Gul mi toan bstn tra

Az Nasimi mi toan khstn tra

Ishq rsoa gshth az faryad to

Zsht ro tmsalsh az bhzad to

Zard az aazar to Rukhsaar o

Srdey to brdh soz az nar o

Khasta jaan az khasta janihai to

Natoan az natoanihai to

Girya i tflanh Dar Paimana ash

Klft aahi mtaa Khana ash

Sar Khush az driozh i maikhana ha

Jalwa duzd rauzan kashanh ha

Na khushi afsurda i aazrdh i

Az lgd kob nghban Murda i

Az ghman mannd ni kahidh i

Oz Falak sad shikva br Lab chidh i

Labh-o-kin johr aaeena ash

Natoani hmdm dirinh ash

Pst bakht-o-zir dast-o-don nihad

Nasza-o-naummid-o-namrad

Shionsh az jaan to sarmaya brd

Lut̤f Khwab az didh i hamsaya brd

Oai br ashqi ke nar o fsrd

Dar Haram zaeid-o-Dar btkhanh mard

Ai mian kish at nqd skhn

Br ayar Zindagi o ra bzn

Fikr Roshan bain Amal ra rahbar ast

Choon darakhsh barq Pesh az tandar ast

Fikr salih Dar adab mi baidt

Rjati soi Arab mi baidt

Dil bah slmai Arab baid sprd

Ta dmd Subh hjaz az Shaam krd

Az Chaman Zar ajm Gul chidh i

Nau bhar hind-o-airan didh i

Andki az garmi Sehra bkhor

Badh i dirinh az khrma bkhor

Sar ikey andar br grmsh bdh

Tan dmi ba srsr grmsh bdh

Mdti ghltidh i andar hrir

Kho bah krpas drshti Hum bgir

Qrnha br lala paa kobidh i

Aarz az shabnam cho Gul shoeidh i

Khoish r br reg sozan Hum bzn

Ġota andar chashma i zmzm bzn

Misal Bulbul zavq shion ta kja

Dar Chaman zaran nshimn ta kja

Ai hma az yaman damt arjmaṉd

Aashiani Saaz br koh Buland

Aashiani barq-o-tandar Dar Bari

Az knam jrh bazan brtri

Ta shoi Dar khord Paikar Hayaat

Jism-o-jant sozd az nar Hayaat

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

جواب دیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے