درین محفل کہ کار او گذشت از بادہ و ساقی
The Night Grows Late, The Route Is Up
درین محفل کہ کار او گذشت از بادہ و ساقی
ندیمی کو کہ در جامش فرو ریزم می باقی
کسی کو زہر شیرین میخورد از جام زرینی
می تلخ از سفال من کجا گیرد بہ تریاقی
شرار از خاک من خیزد کجا ریزم کرا سوزم
غلط کردی کہ در جانم فکندی سوز مشتاقی
مکدر کرد مغرب چشمہ ہای علم و عرفان را
جہان را تیرہ تر سازد چہ مشائی چہ اشراقی
دل گیتی انا المسموم انا المسموم فریادش
خرد نالان کہ ما عندی بتریاق و لا راقی
چہ ملائی چہ درویشی چہ سلطانی چہ دربانی
فروغ کار می جوید بہ سالوسی و زراقی
ببازاری کہ چشم صیرفی شور است و کم نور است
نگینم خوار تر گردد چو افزاید بہ براقی
Drin mahfil ke Kaar o gzsht az badh-o-Saaqi
Ndimi ko ke Dar jamsh fro rizm mi Baqi
Kisi ko zahr shirin mikhord az Jaam zrini
Mi talakh az sifal man kja gird bah triaqi
Shrar az Khaak man khizd kja rizm Kara sozm
Ghalat krdi ke Dar janm fkndi soz mshtaqi
Mkdr krd Maghrib chashma hai ilm-o-arfan ra
Jahan ra tera tr sazd chh mshai chh ashraqi
Dil giti ana almsmom ana almsmom friadsh
Khirad nalan ke ma andi btriaq-o-La raqi
Chh mlai chh droishi chh sltani chh drbani
Frogh Kaar mi joid bah salosi-o-zraqi
Bbazari ke Chashm sirfi Shor ast-o-Kam Noor ast
Nginm khoar tr grdd cho afzaid bah braqi
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...