قصر شرف النسا
The Palace Of Sharaf al-Nisa
گفتم این کاشانہ ئی از لعل ناب
آنکہ میگیرد خراج از آفتاب
این مقام این منزل این کاخ بلند
حوریان بر درگہش احرام بند
ای تو دادی سالکانرا جستجوی
صاحب او کیست با من باز گوی
گفت ’’این کاشانۂ شرف النساست
مرغ بامش با ملائک ہم نواست
قلزم ما اینچنین گوہر نزاد
ہیچ مادر اینچنین دختر نزاد
خاک لاہور از مزارش آسمان
کس نداند راز او را در جہان
آن سراپا ذوق و شوق و درد و داغ
حاکم پنجاب را چشم و چراغ
آن فروغ دودۂ عبد الصمد
فقر او نقشی کہ ماند تا ابد
تا ز قرآن پاک می سوزد وجود
از تلاوت یک نفس فارغ نبود
در کمر تیغ دو رو ، قرآن بدست
تن بدن ہوش و حواس اﷲ مست
خلوت و شمشیر و قرآن و نماز
ایخوش آن عمری کہ رفت اندر نیاز
بر لب او چون دم آخر رسید
سوی مادر دید و مشتاقانہ دید
گفت اگر از راز من داری خبر
سوی این شمشیر و این قرآن نگر
این دو قوت حافظ یکدیگرند
کائنات زندگے را محورند
اندرین عالم کہ میرد ہر نفس
دخترت را ایندو محرم بود و بس
وقت رخصت با تو دارم این سخن
تیغ و قرآن را جدا از من مکن
دل بہ آن حرفی کہ میگویم بنہ
قبر من بی گنبد و قندیل بہ
مؤمنان را تیغ با قرآن بس است
تربت ما را ہمین سامان بس است
عمر ہا در زیر این زرین قباب
بر مزارش بود شمشیر و کتاب
مرقدش اندر جہان بی ثبات
اہل حق را داد پیغام حیات
تا مسلمان کرد با خود آنچہ کرد
گردش دوران بساطش در نورد
مرد حق از غیر حق اندیشہ کرد
شیر مولا روبہی را پیشہ کرد
از دلش تاب و تب سیماب رفت
خود بدانی آنچہ بر پنجاب رفت
خالصہ شمشیر و قرآن را ببرد
اندر آن کشور مسلمانی بمرد
Gftm ain kashanh i az lal nab
Aankh migird khraj az Aaftaab
Ain mqam ain Manzil ain kakh Buland
Horian br drghsh ahram Band
Ai to dadi salkanra jstjoi
Sahab o kist ba man baz goi
Gft ain kashanh shrf alnsast
Mosambi bamsh ba mlak Hum noast
Qlzm ma ainchnin gohr nzad
Hich madar ainchnin dukhtar nzad
Khaak lahaur az mzarsh Aasman
Kis ndand raaz o ra Dar Jahan
Aan srapa zavq-o-Shoq-o-Dard-o-daġ
Hakm panjab ra Chashm-o-Charagh
Aan frogh dodh abd alsmd
Fqr o nqshi ke mand ta Abad
Ta z Quran pak mi sozd vajud
Az tilavat yak nfs fariġ nbod
Dar kamar teġ do ro Quran bdst
Tan badan hosh-o-hoas a Mast
Khlot-o-shamsher-o-Quran-o-namaz
Aikhosh Aan amri ke rft andar niaz
Br Lab o Choon dam Aakhir rasid
Soi madar did-o-mshtaqanh did
Gft Agar az raaz man dari khabar
Soi ain shamsher-o-ain Quran nagar
Ain do quwat hafiz ikdigrnd
Kainaat zndge ra mhornd
Andrin Aalam ke mird Har nfs
Dkhtrt ra aindo mhrm bod-o-bas
Waqt rukhsat ba to darm ain skhn
Teġ-o-Quran ra juda az man mkn
Dil bah Aan hrfi ke migoim bnh
Qabr man bi Gumbad-o-qndil bah
Momnan ra teġ ba Quran bas ast
Turbat ma ra hmin saman bas ast
Umr ha Dar zir ain zrin qbab
Br mzarsh bod shamsher-o-kitab
Mrqdsh andar Jahan bi sbat
Ahl Haq ra dad Paigham Hayaat
Ta musalman krd ba Khud aanchh krd
Gardish doran bsatsh Dar nord
Mard Haq az Ghair Haq andesha krd
Sher Maula robhi ra Pesha krd
Az dlsh tab-o-tab simab rft
Khud bdani aanchh br panjab rft
Khalsh shamsher-o-Quran ra bbrd
Andar Aan kishvar mslmani bmrd
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
