شاعری ہب / نظم / در معنی اینکہ حسن سیرت ملیہ از تأدب بہ آداب محمدیہ است

در معنی اینکہ حسن سیرت ملیہ از تأدب بہ آداب محمدیہ است

That A Good Communal Character Derives From Discipline According to The Manners Of The Prophet

فونٹ سائز:
100%
پس منظر:

سائلی مثل قضای مبرمی

بر در ما زد صدای پیہمی

از غضب چوبی شکستم بر سرش

حاصل دریوزہ افتاد از برش

عقل در آغاز ایام شباب

می نیندیشد صواب و ناصواب

از مزاج من پدر آزردہ گشت

لالہ زار چہرہ اش افسردہ گشت

بر لبش آہی جگر تابی رسید

در میان سینہ ی او دل تپید

کوکبی در چشم او گردید و ریخت

بر سر مژگان دمی تابید و ریخت

ہمچو آن مرغی کہ در فصل خزان

لرزد از باد سحر در آشیان

در تنم لرزید جان غافلم

رفت لیلای شکیب از محملم

گفت فردا امت خیرالرسل

جمع گردد پیش آن مولای کل

غازیان ملت بیضای او

حافظان حکمت رعنای او

ہم شہیدانی کہ دین را حجت اند

مثل انجم در فضای ملت اند

زاہدان و عاشقان دل فگار

عالمان و عاصیان شرمسار

در میان انجمن گردد بلند

نالہ ہای این گدای دردمند

ای صراطت مشکل از بی مرکبی

من چہ گویم چون مرا پرسد نبے

’’حق جوانی مسلمی با تو سپرد

کو نصیبی از دبستانم نبرد

از تو این یک کار آسان ہم نشد

یعنی آن انبار گل آدم نشد‘‘

در ملامت نرم گفتار آن کریم

من رہین خجلت و امید و بیم

اندکی اندیش و یاد آر ای پسر

اجتماع امت خیرالبشر

باز این ریش سفید من نگر

لرزہ ی بیم و امید من نگر

بر پدر این جور نازیبا مکن

پیش مولا بندہ را رسوا مکن

غنچہ ئی از شاخسار مصطفی

گل شو از باد بھار مصطفی

از بہارش رنگ و بو باید گرفت

بہرہ ئی از خلق او باید گرفت

مرشد رومی چہ خوش فرمودہ است

آنکہ یم در قطرہ اش آسودہ است

’’مگسل از ختم رسل ایام خویش

تکیہ کم کن بر فن و بر گام خویش‘‘

فطرت مسلم سراپا شفقت است

در جہان دست و زبانش رحمت است

آنکہ مہتاب از سر انگشتش دونیم

رحمت او عام و اخلاقش عظیم

از مقام او اگر دور ایستی

از میان معشر ما نیستی

تو کہ مرغ بوستان ماستی

ہم صفیر و ھم زبان ماستی

نغمہ ئی داری اگر تنہا مزن

جز بشاخ بوستان ما مزن

ہر چہ ہست از زندگی سرمایہ دار

میرد اندر عنصر ناسازگار

بلبل استی در چمن پرواز کن

نغمہ ئی با ھم نوایان ساز کن

ور عقاب استی تہ دریا مزی

جز بخلوت خانہ ی صحرا مزی

کوکبی ! می تاب بر گردون خویش

پا منہ بیرون ز پیرامون خویش

قطرہ ی آبی گر از نیسان بری

در فضای بوستانش پروری

تا مثال شبنم از فیض بہار

غنچہ ی تنگش بگیرد در کنار

از شعاع آسمان تاب سحر

کز فسونش غنچہ می بندد شجر

عنصر نم بر کشی از جوہرش

ذوق رم از سالمات مضطرش

گوہرت جز موج آبی ہیچ نیست

سعی تو غیر از سرابی ہیچ نیست

در یم اندازش کہ گردد گوہری

تاب او لرزد چو تاب اختری

قطرہ ی نیسان کہ مہجور از یم است

نذر خاشاکی مثال شبنم است

طینت پاک مسلمان گوہر است

آب و تابش از یم پیغمبر است

آب نیسانی بہ آغوشش در آ

وز میان قلزمش گوہر بر آ

در جہان روشن تر از خورشید شو

صاحب تابانی جاوید شو

Saeli Misal qzai mbrmi

Br Dar ma zd sdai pihmi

Az ġazab chobi shkstm br srsh

Hasil driozh aftad az burish

Aql Dar Aaghaaz iyyam shbab

Mi nindishd soab-o-nasoab

Az mizaj man pidar aazrdh gasht

Lala Zar Chehra ash afsurda gasht

Br lbsh aahi jigar tabi rasid

Dar mian sina i o Dil tpid

Kokbi Dar Chashm o grdid-o-rikht

Br sar mzhgan dmi tabid-o-rikht

Hmcho Aan murghi ke Dar fasl khzan

Lrzd az bad Sahar Dar aashian

Dar tnm lrzid jaan ghaflm

Rft lilai shkib az mhmlm

Gft Farda ummat khiralrsl

Jama grdd Pesh Aan molai kal

Ghazian mlt bizai o

Hafzan Hikmat ranai o

Hum shhidani ke din ra hjt and

Misal anjm Dar fzai mlt and

Zahdan-o-aashqan Dil fgar

Aalman-o-aasian shrmsar

Dar mian anjuman grdd Buland

Naala hai ain gdai drdmnd

Ai sratt Mushkil az bi mrkbi

Man chh goim Choon Mara prsd nbe

Haq jawani mslmi ba to sprd

Ko nsibi az dbstanm nbrd

Az to ain yak Kaar asan Hum nshd

Yaani Aan ambar Gul Aadam nshd

Dar malamat naram guftar Aan Kareem

Man rhin khjlt-o-Umeed-o-bim

Andki andish-o-Yaad aar ai pusar

Ijtima ummat khiralbshr

Baz ain rish Safed man nagar

Lrzh i bim-o-Umeed man nagar

Br pidar ain Jaur nazeba mkn

Pesh Maula Banda ra rsoa mkn

Ghuncha i az shakhsar Mustafa

Gul Show az bad bhar Mustafa

Az bharsh rang-o-Boo baid grft

Bhrh i az khalq o baid grft

Mrshd rumi chh Khush Farmooda ast

Aankh im Dar qatra ash aasodh ast

Mgsl az Khatam Rusul iyyam khoish

Takiya Kam Kun br fun-o-br gam khoish

Fitrat muslim srapa shafqat ast

Dar Jahan dast-o-zbansh Rehmat ast

Aankh Mehtaab az sar angshtsh donim

Rehmat o Aam-o-akhlaqsh Azeem

Az mqam o Agar door aisti

Az mian mashr ma nisti

To ke mosambi bostan masti

Hum sfir-o-hm zabaan masti

Naghma i dari Agar Tanha mzn

Jz bshakh bostan ma mzn

Har chh hst az Zindagi sarmaya Daar

Mird andar Unsur nasazgar

Bulbul asti Dar Chaman Parwaaz Kun

Naghma i ba hm noaian Saaz Kun

Or uqab asti tah Darya mzi

Jz bkhlot Khana i Sehra mzi

Kokbi ! mi tab br grdon khoish

Paa Munh biron z piramon khoish

Qatra i abi Gir az nisan Bari

Dar fzai bostansh prori

Ta misaal shabnam az fiz Bahar

Ghuncha i tngsh bgird Dar knar

Az shaa Aasman tab Sahar

Kz fsonsh Ghuncha mi bndd shajar

Unsur nam br Kashi az johrsh

Zavq rm az salmat mztrsh

Gohrt jz mauj abi hich nist

Sai to Ghair az srabi hich nist

Dar im andazsh ke grdd gohri

Tab o lrzd cho tab akhtri

Qatra i nisan ke Mahjoor az im ast

Nzr khashaki misaal shabnam ast

Tint pak musalman gohr ast

Ab-o-tabish az im Paighambar ast

Ab nisani bah aaghoshsh Dar aa

Oz mian qlzmsh gohr br aa

Dar Jahan Roshan tr az khorshid Show

Sahab tabani javid Show

نظم Farsi
Comment
علامہ اقبال
تعارفِ شاعر

علامہ اقبال

🏛️ کلاسیکی دور ⏳ 9 نومبر 1877 — 21 اپریل 1938 📍

علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...

✍️ جواب دیں / تبصرہ فرمائیں

آپ کا ای میل ایڈریس شائع نہیں کیا جائے گا۔ ضروری خانوں کو * سے نشان زد کیا گیا ہے۔