حکایت طایری کہ از تشنگی بیتاب بود
Story Of The Bird That Was Faint With Thirst
طایری از تشنگی بیتاب بود
در تن او دم مثال موج دود
ریزہ ے الماس در گلزار دید
تشنگی نظارہ ی آب آفرید
از فریب ریزہ ی خورشید تاب
مرغ نادان سنگ را پنداشت آب
مایہ اندوز نم از گوھر نشد
زد برو منقار و کامش تر نشد
گفت الماس ای گرفتار ہوس
تیز بر من کردہ منقار ہوس
قطرہ ی آبی نیم ساقی نیم
من براے دیگران باقی نیم
قصد آزارم کنی دیوانہ ئے
از حیات خود نما بیگانہ ئی
آب من منقار مرغان بشکند
آدمی را گوھر جان بشکند
طایر از الماس کام دل نیافت
روی خویش از ریزہ ی تابندہ تافت
حسرت اندر سینہ اش آباد گشت
در گلوی او نوا فریاد گشت
قطرہ ی شبنم سر شاخ گلی
تافت مثل اشک چشم بلبلی
تاب او محو سپاس آفتاب
لرزہ بر تن از ہراس آفتاب
کوکب رم خوی گردون زادہ ئی
یکدم از ذوق نمود استادہ ئی
صد فریب از غنچہ و گل خوردہ ئی
بہرہ ئی از زندگے نا بردہ ئی
مثل اشک عاشق دلدادہ ئی
زیب مژگانی چکید آمادہ ئی
مرغ مضطر زیر شاخ گل رسید
در دہانش قطرہ ی شبنم چکید
ای کہ می خواہی ز دشمن جان بری
از تو پرسم قطرہ ئی یا گوہری؟
چون ز سوز تشنگی طایر گداخت
از حیات دیگری سرمایہ ساخت
قطرہ سخت اندام و گوہر خو نبود
ریزہ ی الماس بود و او نبود
غافل از حفظ خودی یک دم مشو
ریزہ ے الماس شو شبنم مشو
پختہ فطرت صورت کہسار باش
حامل صد ابر دریا بار باش
خویش را دریاب از ایجاب خویش
سیم شو از بستن سیماب خویش
نغمہ ئی پیدا کن از تار خودی
آشکارا ساز اسرار خودی
Tairi az tshngi bitab bod
Dar tan o dam misaal mauj dod
Rizh e almas Dar glzar did
Tshngi nazara i ab aafrid
Az fareb rizh i khorshid tab
Mosambi nadaan sang ra pndasht ab
Maih andoz nam az gohr nshd
Zd bro Minqar-o-kamsh tr nshd
Gft almas ai grftar havas
Tez br man krdh Minqar havas
Qatra i abi niyam Saaqi niyam
Man braey digran Baqi niyam
Qsd aazarm kni Deewana e
Az Hayaat Khud nma begana i
Ab man Minqar mrghan bshknd
Aadmi ra gohr jaan bshknd
Tair az almas Kaam Dil niaft
Ravi khoish az rizh i tabanda taft
Hasrat andar sina ash Aabad gasht
Dar gloi o noa faryad gasht
Qatra i shabnam sar Shaakh gali
Taft Misal Ashk Chashm blbli
Tab o mho Sipas Aaftaab
Lrzh br tan az hras Aaftaab
Kaukab rm khoi grdon zadh i
Ikdm az zavq nmod astadh i
Sad fareb az Ghuncha-o-Gul khordh i
Bhrh i az zndge Na brdh i
Misal Ashk Aashiq dil-dada i
Zib Muzhgani chkid aamadh i
Mosambi mztr zir Shaakh Gul rasid
Dar dhansh qatra i shabnam chkid
Ai ke mi khoahi z Dushman jaan Bari
Az to prsm qatra i ya gohri
Choon z soz tshngi tair gdakht
Az Hayaat digri sarmaya sakht
Qatra sakht andam-o-gohr kho nbod
Rizh i almas bod-o-o nbod
Ghafl az hfz khodi yak dam msho
Rizh e almas Show shabnam msho
Pukhta fitrat surat khsar bash
Haml sad abar Darya Baar bash
Khoish ra driab az aijab khoish
Sim Show az bstn simab khoish
Naghma i Paida Kun az Taar khodi
Ashkara Saaz asrar khodi
علامہ اقبال
علامہ محمد اقبال (9 نومبر 1877ء – 21 اپریل 1938ء) مفکرِ پاکستان، شاعرِ مشرق، حکیم الامت اور بیسویں صدی کے سب سے عظیم مسلم فلسفی اور شاعر تھے۔ آپ نے اردو اور فارسی زبان میں...
